Winchester Mountain Lookout, Wieża obserwacyjna przeciwpożarowa w Whatcom County, Stany Zjednoczone

Winchester Mountain Lookout to wieża obserwacyjna przeciwpożarowa położona na wysokości 1 981 metrów w North Cascades, w obrębie Mount Baker Wilderness. Kabina L-4 z 1935 roku ma wymiary 4,3 na 4,3 metra i okna z czterech stron. Góruje nad północnym ramieniem rzeki Nooksack i zachodnim ramieniem Silesia Creek, oferując widoki na Mount Baker, Mount Shuksan, Mount Larrabee i Northern Picket Range.

Góra Winchester została nazwana na początku XX wieku przez poszukiwacza Jacka Posta od noszonego przez niego karabinu. Wieża obserwacyjna typu L-4 powstała w 1935 roku i była obsadzana do 1966 roku. Przeznaczoną do rozbiórki uratowała w 1982 roku umowa między Mount Baker Club, kierowanym przez Gary'ego Haufle'a, a Służbą Leśną: instytucja dostarczyła materiały, klub całą robociznę. Od 14 lipca 1987 roku figuruje w Krajowym Rejestrze Miejsc Historycznych.

Górę Winchester nazwał na początku XX wieku poszukiwacz złota Jack Post od strzelby, którą nosił. Wolontariusze Mount Baker Club opiekują się wieżą podczas dwóch prac porządkowych rocznie; w 1982 roku Służba Leśna dostarczyła materiały na remont, a klub całą siłę roboczą. Dziś służy do jednodniowych wizyt lub noclegów według kolejności przybycia, z dwiema pryczami w środku.

Dojście prowadzi szlakiem nr 685, zaczynającym się między dwoma jeziorami Twin Lakes: 3,4 km w jedną stronę i 400 m przewyższenia, ocenionym przez Forest Service jako „trudniejszy". Ostatnie 2 mile drogi Twin Lakes Road są nieutrzymywane i wymagają terenowego 4x4 z dużym prześwitem; podmycia mogą dodać 2 mile. Śnieg czyni miejsce niedostępnym od początku października do połowy lata, a strome pola śnieżne często wymagają czekana aż do lipca. Grupy do 12 osób, brak toalet, wodę trzeba przegotować.

Nazwa wieży pochodzi od poszukiwacza złota Jacka Posta, który na początku XX wieku nazwał górę od noszonej przez siebie strzelby. Kabina L-4 miała zostać rozebrana, aż w 1982 roku Mount Baker Club pod wodzą Gary'ego Hauflego zawarł umowę ze Służbą Leśną: agencja dostarczyła materiały, a klub całą siłę roboczą. Wolontariusze nadal organizują dwa obozy pracy rocznie.