Semiahmoo Harbor Light

Semiahmoo Harbor Light była ośmiokątną drewnianą latarnią zbudowaną na pale nad wodą. Budowla zawierała jednostkę mieszkalną półtora piętra z centralną latarnią na dachu stromym.

Wybudowana w 1905 roku, latarnia przez prawie 4 dekady kierowała statkami żeglującymi przez Zatokę Georgia i Cieśninę Puget. Przestała działać w 1944 roku, gdy postęp technologiczny w nawigacji uczynił jej funkcję przestarzałą.

Projekt latarni autorstwa architekta Carla Leicka z Rady Latarni Morskich odzwierciedlał podobne wzorce architektoniczne jak Latarnia Morska Desdemona Sands.

Byłą lokalizację latarni najlepiej widać z łodzi, gdzie teraz stoi nowoczesna wieża nawigacyjna obsługiwana przez Straż Przybrzeżną. Dostęp do zatoki jest możliwy przez cały rok, choć warunki wodne i pogoda wpływają na możliwość zbliżenia się do obiektu.

Latarnia używała systemu sygnału mgły typu trompeta Daboll, która zużywała dwa galony oleju przy każdej aktywacji. To mechaniczne urządzenie ostrzegawcze pozwalało strażnikom na alertowanie zbliżających się statków poprzez dźwięk, gdy widoczność na wodzie była słaba.

Lokalizacja: Washington

Założenie: 1905

Współrzędne GPS: 48.99219,-122.78406

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 19:05