Mount Rainier, Aktywny stratowulkan w Parku Narodowym Mount Rainier, Waszyngton, Stany Zjednoczone
Mount Rainier to stratowulkan w stanie Waszyngton, który osiąga wysokość 4392 metrów i ma dwa kratery na szczycie. Dwadzieścia sześć dużych lodowców pokrywa zbocza i zasila rzeki w okolicznych dolinach.
Kapitan George Vancouver nadał szczytowi nazwę w 1792 roku na cześć admirała Petera Rainiera, podczas gdy ludy tubylcze nazywały go Tahoma. Hazard Stevens i Philemon Van Trump dokonali pierwszego udokumentowanego wejścia w 1870 roku.
Mówiący językiem lushootseed nazywają górę təqʷubəʔ, „góra pokryta śniegiem”, oraz xʷaq̓ʷ, „ten, który dotyka nieba”; badanie językoznawcze z 2025 r. naliczyło 20 rdzennych nazw. Cowlitzowie mówią təx̣ʷúma, zapożyczone do sahaptin jako Tax̱úma, a „Tacoma” to anglicyzacja təqʷubəʔ. George Vancouver nazwał ją na cześć kontradmirała Petera Rainiera, a nazwa Tacoma była używana jeszcze w latach dwudziestych XX w.
Warunki zimowe wymagają łańcuchów na opony między listopadem a majem, a opady śniegu mogą występować na większych wysokościach przez cały rok. Wspinacze podejmujący próby tras powyżej 3000 metrów muszą się zarejestrować i mieć odpowiedni sprzęt.
System lodowców tutaj tworzy największą sieć trwałego lodu w 48 przylegających stanach. Ciepło geotermalne pod szczytem topi lód od dołu, tworząc jaskinie, które przesuwają się i zapadają z każdym sezonem.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 991 współtwórców z całego świata.
