Vancouver National Historic Reserve Historic District, Dzielnica historyczna w Vancouver, Washington, Stany Zjednoczone

Dystrykt historyczny Vancouver National Historic Reserve obejmuje zrekonstruowany Fort Vancouver, wzniesiony na pierwotnych miejscach posterunku Kompanii Zatoki Hudsona, a także budynki armii amerykańskiej z lat 40. XIX wieku w Vancouver Barracks oraz obiekty National Park Service z ery Mission 66, takie jak centrum dla zwiedzających z 1966 roku. Dystrykt utworzono, aby objąć tymi rekonstrukcjami i historycznymi budynkami teren narodowego rezerwatu historycznego.

Obszar rozpoczął się jako post handlu futrami Kompanii Hudson's Bay w 1824 roku, kontrolując handel i operacje na całym terenie wybrzeża Pacyfiku. Po upadku handlu futrami armia amerykańska przejęła miejsce i rozwinęła je w główną instalację wojskową.

Centrum dla zwiedzających, zbudowane w 1966 r. w ramach programu Mission 66, służy obecnie zarówno Fort Vancouver, jak i Lasowi Narodowemu Gifford Pinchot. Mieści się w nim zmienna ekspozycja archeologiczna z tego stanowiska oraz sztuka lokalnych artystów rdzennych, a także teatr wyświetlający filmy o Fort Vancouver i Mount St. Helens. Jednostka McLoughlin House w Oregon City prezentuje oryginalne i epokowe meble.

Jednostka Fort Vancouver leży w Vancouver w stanie Waszyngton, na północ od Portland w Oregonie; jednostka McLoughlin House stoi na skarpie nad rzeką Willamette w Oregon City w Oregonie. Centrum dla zwiedzających, odnowione w 2015 r., prowadzą wspólnie National Park Service i U.S. Forest Service; wyświetlane są dwa filmy, o Forcie Vancouver i o Mount St. Helens. Zabudowania fortu to współczesne repliki wzniesione w pierwotnych miejscach.

Wszystkie widoczne dziś budowle fortu to nowoczesne repliki, starannie umieszczone w pierwotnych lokalizacjach. Służba Parków Narodowych długo zwlekała z odbudową murów i budynków, woląc zarządzać tym miejscem jako stanowiskiem archeologicznym, aż w 1965 roku Kongres nakazał odbudowę na prośbę miejscowej społeczności.