Portland Public Market, Targ publiczny w centrum Portland, Oregon

Portland Public Market była trzykondygnacyjną halą targową długą na trzy kwartały ulic, z jedenastopiętrowymi wieżami, zbudowaną w 1933 roku według projektu architekta Williama G. Holforda. Mieściła stację benzynową, parking na dachu i audytorium na 500 miejsc. Zamknięta w 1942 roku, w 1943 wydzierżawiona marynarce USA, w latach 1948–1961 siedziba The Oregon Journal, została rozebrana w 1969 roku.

Portland Public Market otwarto w 1933 roku; koszt budowy, szeroko rozgłaszany, wyniósł milion dolarów, a obiekt miał zastąpić Carroll Public Market przy Southwest Fifth i Yamhill. Wybór lokalizacji wiązał się z korupcją burmistrza George'a Luisa Bakera i komisarza Johna Manna; próba odwołania burmistrza nie powiodła się po kradzieży podpisów i zamachu bombowym na dom jednego z jej przywódców. Market zamknięto w 1942 roku, w 1943 wydzierżawiono marynarce wojennej, w 1946 sprzedano The Oregon Journal, a w 1969 rozebrano.

Nazwa rynku wiąże się z późniejszym projektem, nie z budynkiem z 1933 r.: James Beard Public Market to planowany następca w mieście bez stałego targu publicznego od 1942 r. Pierwotna hala była reklamowana jako obiekt obywatelski, z audytorium na 500 miejsc i parkingiem na dachu, ale najemcy odchodzili i po dziewięciu latach ją zamknięto.

Budynek miał długość trzech kwartałów i stał w miejscu, przez które później poprowadzono Harbor Drive; rozebrany w 1969 roku, nie pozostawił nic do zwiedzania. Park Tom McCall Waterfront, który zastąpił tę drogę w 1974 roku, zajmuje dziś ten teren. Miasto nadal nie ma stałego targu publicznego, choć trwają plany budowy James Beard Public Market.

Koncepcja i lokalizacja targu wiązały się z korupcją burmistrza George'a Luisa Bakera i komisarza Johna Manna. Podpisy pod petycją o odwołanie skradziono podczas włamania, a dom jednego z dwóch przywódców odwołania zbombardowano; Baker został uniewinniony kilka dni przed głosowaniem, które minimalnie przegrało.