Hughes H-4 Hercules

Hughes H-4 Hercules to eksperymentalny samolot transportowy zbudowany podczas Drugiej Wojny Światowej, wyróżniający się ogromnym rozmiarem i konstrukcją z brzozy i drewna świerkowego. Samolot posiada osiem silników śmigłowych i rozpiętość skrzydeł około 98 metrów, co czyni go największym kiedykolwiek zbudowanym samolotem drewnianym.

Howard Hughes opracował ten samolot na prośbę amerykańskiego Departamentu Wojny jako rozwiązanie do transportu ładunków przez Atlantyk podczas Drugiej Wojny Światowej. Maszyna miała być alternatywą dla konwencjonalnych metalowych samolotów, ale mogła być ukończona dopiero po zakończeniu wojny.

Samolot reprezentuje przełomowy moment w amerykańskim lotnictwie, pokazując jak inżynierowie poszukiwali odważnych rozwiązań pod presją wojny. Odwiedzający mogą obserwować, jak ta maszyna przekroczyła granice tego, co było możliwe w budowie samolotów drewnianych.

Muzeum przechowuje samolot w kontrolowanej temperaturze i oferuje wycieczki z przewodnikami, które wyjaśniają jego historię techniczną. Odwiedzający powinni przeznaczyć wystarczająco dużo czasu, aby docenić rozmiar i detale konstrukcji z bliska.

Samolot wystartował 2 listopada 1947 roku w swoim jedynym locie, pozostając w powietrzu przez mniej niż minutę, podczas gdy uniósł się zaledwie 21 metrów nad Long Beach Harbor. Ten krótki moment miał pozostać jego jedynym doświadczeniem lotniczym w historii.

Lokalizacja: McMinnville

Wysokość: 24,18 m

Długość: 66,65 m

Wykonano z: birch, spruce

Współrzędne GPS: 45.20427,-123.14537

Najnowsza aktualizacja: 8 grudnia 2025 o 22:01