Pilot Butte, Wygasły wulkan w Bend, Oregon.

Pilot Butte to plejstoceński stożek żużlowy z andezytu bazaltowego, wznoszący się prawie 150 metrów nad równiną w granicach miasta Bend; Geographic Names Information System podaje wysokość szczytu 1 262 metry. Jego dolne południowo-zachodnie zbocze pokrywa biały tefra ryolitowy, a jasna gleba zawiera popiół z erupcji Mount Mazama, która utworzyła jezioro Crater.

Pilot Butte to plejstoceński stożek żużlowy, datowany w jednym z badań na około 188 000 ± 42 000 lat. Około 78 000 lat temu potoki bazaltowej lawy z Newberry Volcano otoczyły stożek i wypełniły koryto Deschutes, kierując rzekę do nowego kanału na zachodzie. We wrześniu 1928 roku F. R. Welles, Kempster B. Miller i Charles A. Brown podarowali ten teren stanowi Oregon ku pamięci Terrence'a Hardintona Foleya.

Nazwa wzniesienia pochodzi od Thomasa Clarka, który w 1851 roku poprowadził pierwszą grupę europejskich osadników obozujących w miejscu przyszłego Bend i nazwał ten punkt orientacyjny. Przez długi czas nazywano go Red Butte. Co roku 4 lipca miasto odpala z butte fajerwerki, a tablica pamiątkowa na szczycie upamiętnia Terrence'a Hardintona Foleya, przywódcę miejscowej loży Elks, który zginął w wypadku samochodowym w 1926 roku.

Kilka szlaków o różnym stopniu trudności prowadzi na szczyt, przy czym niektóre asfaltowe ścieżki są łatwiejsze do przejścia, a inne oferują bardziej naturalne trasy. Weź solidne buty i dużo wody, szczególnie w cieplejsze dni.

Pilot Butte to jedno z zaledwie sześciu amerykańskich miast z wulkanem w granicach administracyjnych, obok Mount Tabor w Portland, Diamond Head w Honolulu i Pilot Knob w Austin. Park na szczycie podarowało Oregonowi w 1928 roku trzech wspólników ku pamięci Terrence'a Hardintona Foleya, miejscowego przywódcy loży Elks, który zginął w wypadku samochodowym w 1926 roku; upamiętnia go tablica.