Mount McLoughlin, Stratowulkan w południowym Oregonie, Stany Zjednoczone.

Mount McLoughlin to stromy stratowulkan z bazaltowego andezytu w Górach Kaskadowych, wznoszący się na 2893 m (9493 stopy) w hrabstwie Jackson w Oregonie. Jego północno-wschodnie zbocze zostało zerodowane w pusty amfiteatr, natomiast od południowego zachodu i południowego wschodu wygląda symetrycznie. Śnieg tworzy rozgałęzione białe wzory na ciemnej skale wyższych partii, a dolne zbocza przechodzą w szaroniebieski.

Wulkan nazywał się początkowo Mount Pitt; około 1838 roku przemianowano go na cześć Johna McLoughlina, Chief Factora Kompanii Zatoki Hudsona. Inne przekazane nazwy to Big Butte, Snowy Butte i M'laiksini Yaina. Pierwsze znane wejście odbyło się w 1858 roku od północnego wschodu; dokonało go sześciu mężczyzn z Jacksonville, wśród nich Joseph Burpee i Henry Klippel.

Rdzenną nazwę M'laiksini Yaina wymienia się wśród alternatywnych nazw Mount McLoughlin, obok Big Butte, Mount Pitt i Snowy Butte. Jego wybitność czyniła go przez tysiące lat punktem orientacyjnym dla rdzennych Amerykanów i innych, a imię Johna McLoughlina zastąpiło wcześniejszą nazwę Mount Pitt.

Jedyną drogą na szczyt jest liczący 6 mil (9,7 km) McLoughlin Trail 3716, dostępny przez Pacific Crest Trail, który biegnie wzdłuż wschodniego i północnego zbocza góry. Śnieżne zimy blokują dostęp do Sky Lakes Wilderness do lipca, a od czerwca do października opady są niewielkie poza sporadycznymi burzami. Na górze można też jeździć na nartach.

Zachodnie zbocza dostarczają wodę pitną do Medford, gdy woda ze stopionych śniegów zasila Big Butte Springs. Ten proces dostarcza czystą wodę dla miasta i sprawia, że szczyt ten jest działającą częścią infrastruktury komunalnej.