Punta Gorda Light, Latarnia morska w hrabstwie Humboldt, Kalifornia, Stany Zjednoczone

Punta Gorda Light to mała dwukondygnacyjna latarnia morska ze zbrojonego betonu, której cylindryczna wieża zwieńczona jest metalową konstrukcją latarni. Obok stoi betonowy budynek na olej. Wszystkie pozostałe budynki stacji — trzy domy mieszkalne, drewniany budynek sygnału mgłowego, kuźnia, trzy szopy i stodoła — zostały spalone przez Bureau of Land Management po zamknięciu.

Latarnia Punta Gorda została zbudowana w 1911 roku i po raz pierwszy zapalona w 1912 roku. Po II wojnie światowej jej oddalenie sprawiło, że utrzymanie stało się zbyt kosztowne: postawiono boję świetlną na morzu, usunięto soczewkę Fresnela czwartego rzędu, a stację zabito deskami i wyłączono z eksploatacji w 1951 roku. Dom latarnika i pozostałe budynki rozebrano później, pozostawiając betonowy budynek latarni i skład oleju. W 1976 roku wpisano ją do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych.

Odosobnienie stacji przyniosło jej przydomek „Alcatraz Latarni”. Przez większość lat działalności docierano tu konno, a przy dobrej pogodzie wozem konnym. Frederick A. Harrington był pierwszym latarnikiem w 1911 r., a Samuel „Hank” Mostovoy ostatnim do zamknięcia w 1951 r.

Dostęp prowadzi krótkim szlakiem od końca drogi dla pojazdów 4WD albo nieco dłuższym spacerem na południe plażą od pola namiotowego przy ujściu rzeki Mattole. Stacja jest odległa, więc zabierz wodę i zaplanuj powrót za dnia.

Old Bill był służbowym koniem Straży Przybrzeżnej, który przez trzydzieści lat służył w Punta Gorda jako koń wierzchowy, juczny i zaprzęgowy, aż do zamknięcia stacji w 1951 roku. Przez większość lat działania latarni dostęp odbywał się konno, a przy dobrej pogodzie wozem konnym, więc zaopatrzenie docierało na jego grzbiecie.