Bevatron

Bevatron był akceleratorem cząstek w Laboratorium Narodowym Lawrence Berkeley, który przyspieszał protony do energii 6,2 miliardów elektronowoltów za pomocą 10.000-tonowego magnesu żelaznego i rozbudowanego systemu próżniowego. Urządzenie zostało później połączone z SuperHILAC, umożliwiając przyspieszanie cięższych jąder atomowych do relatywistycznych poziomów energii.

Bevatron został zbudowany w latach 1950. i w 1955 r. dokonał przełomowego odkrycia antyprtonu, co dało dwóm naukowcom Nagrodę Nobla z Fizyki w 1959 r. Odkrycie to otworzyło nowe perspektywy na strukturę materii i fundamentalne siły wszechświata.

Miejsce było sceną przełomowych badań nad antymaterią i cząstkami subatomowymi, które fundamentalnie zmieniły rozumienie fizyki. Praca prowadzona tutaj doprowadziła do kilku Nagród Nobla i uczyniła miejsce symbolem nowoczesnego odkrycia naukowego.

Obiekty można oglądać tylko z zewnątrz, ponieważ znajdują się na aktywnym kampusie badawczym, który nie jest otwarty dla ogółu publiczności. Odwiedź witrynę Lawrence Berkeley National Laboratory, aby uzyskać informacje o wycieczce i dostęp do innych części kampusu.

Koszty budowy w 1954 r. wyniosły 9 milionów dolarów, podczas gdy rozbiórka w 2012 r. kosztowała około 50 milionów dolarów. Ten znaczący wzrost wydatków odzwierciedla złożoność i wartość takiego instrumentu naukowego oraz wyzwania związane z jego bezpiecznym demontażem.