San Mateo

To nadmorskie miasto rozciąga się wzdłuż zachodniego brzegu Zatoki San Francisco, zajmując płaskie niziny i łagodne wzgórza wznoszące się ku wschodowi. Ulice mieszkalne z domami jednorodzinnymi przeplatają się z niskimi budynkami handlowymi, centrami zakupowymi i skrawkami zielonych przestrzeni otwartych połączonymi szerokimi aleami i lokalnymi drogami.

Hiszpańscy misjonarze założyli tu niewielki hospicjum pod koniec XVIII wieku, które później ustąpiło miejsca ranchom i prywatnym posiadłościom podczas panowania meksykańskiego. Przybycie kolei w połowie XIX wieku pobudziło szybki wzrost, a osada włączyła się jako samodzielne miasto w 1894 roku.

Ulice centrum wypełniają się pracownikami biurowymi w porze lunchu, podczas gdy osiedlowe kawiarnie i piekarnie służą jako codzienne miejsca spotkań dla mieszkańców mówiących dziesiątkami języków. W weekendy parki goszczą rodzinne pikniki i nieformalne mecze piłki nożnej, które odzwierciedlają mieszane dziedzictwo mieszkańców przybyłych znad Pacyfiku i z Ameryki Łacińskiej.

Kilka stacji kolejowych i linii autobusowych łączy obszar z sąsiednimi miastami, co ułatwia przemieszczanie się bez jazdy samochodem. Do spacerów i zwiedzania centrum i parki nadwodne oferują chodniki i ścieżki rowerowe, choć niektóre dzielnice na zboczach wymagają wysiłku pod górkę.

Mała japońska herbaciarnia zbudowana w 1894 roku pozostaje ukryta w publicznym ogrodzie, czyniąc ją jednym z najstarszych zachowanych przykładów tego typu na Zachodnim Wybrzeżu. Odwiedzający wciąż mogą zobaczyć oryginalną drewnianą konstrukcję i kamienne latarnie, które przetrwały ponad wiek.