Wilmington National Cemetery, Cmentarz wojskowy w Wilmington, Stany Zjednoczone.

Cmentarz Narodowy Wilmington to narodowy cmentarz Stanów Zjednoczonych o powierzchni 5,1 akra (2,1 ha) w Wilmington, w hrabstwie New Hanover w Karolinie Północnej, zarządzany przez Department of Veterans Affairs. Ponad 6000 grobów odnotowanych pod koniec 2005 roku leży w rzędach jednolitych białych nagrobków na pielęgnowanym trawniku. Obiekt wpisano do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych w 1997 roku.

Rząd federalny kupił ziemię w 1867 roku, a większość pierwszych pochówków stanowiły szczątki przeniesione z Cmentarza Miasta Wilmington i fortów, takich jak Fort Fisher. Do 1870 roku pochowano tu ponad 2000 osób. W 1918 roku pochowano tu 28 portorykańskich robotników, którzy zmarli na grypę na pokładzie statku na rzece Cape Fear. Cmentarz został wpisany do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych w 1997 roku.

Wśród grobów są mogiły Johna S. W. Eaglesa, żołnierza i polityka, oraz George'a „Possuma” Whitteda, gracza Major League Baseball i weterana I wojny światowej. Znajduje się tu też utrzymywany grób wojenny brytyjskiej Wspólnoty Narodów, artylerzysty Royal Artillery z II wojny światowej.

Cmentarz znajduje się w Wilmington, w hrabstwie New Hanover w Karolinie Północnej, i jest zarządzany przez Departament Spraw Weteranów Stanów Zjednoczonych. Na jego 5,1 akra (2,1 ha) do końca 2005 r. pochowano ponad 6000 osób. Teren jest otwarty codziennie od wschodu do zachodu słońca, a wstęp jest bezpłatny.

Cmentarz zawiera groby 28 pracowników z Portoryko, którzy zmarli w 1918 roku podczas epidemii grypy podczas pracy przy budowie Camp Bragg. Te pochówki opowiadają mało znaną historię strat cywilnych związanych z wysiłkami pierwszej wojny światowej.