Mulberry Plantation, Historyczna plantacja w hrabstwie Kershaw, Stany Zjednoczone

Mulberry Plantation, znana również jako James and Mary Boykin Chesnut House, to historyczna plantacja przy 559 Sumter Highway na południe od Camden w Południowej Karolinie. Główny dom, zbudowany około 1820 roku, to 3+1⁄2-piętrowy ceglany budynek w stylu federalnym na wzniesieniu około 0,25 mili na wschód od drogi, być może z udziałem architekta Roberta Millsa. WczesnoXX-wieczna żelazna brama, której elementy tworzą słowo „Mulberry”, stoi między ceglanymi filarami.

Badania archeologiczne kopców platformowych na terenie posiadłości dokumentują obecność człowieka od około 1250 r. n.e., a miejsce to uważa się za Cofitachequi, wodzostwo odwiedzone przez Hernando de Soto w XVI wieku. James Chesnut założył plantację w latach 60. XVIII wieku; przeszła ona na jego brata Johna, a następnie na jego syna Jamesa Chesnuta Sr. (1775–1866), za którego przekroczyła 12 000 akrów.

Mary Boykin Chesnut mieszkała tutaj i prowadziła dzienniki, które należą dziś do najczęściej czytanych świadectw amerykańskiej wojny secesyjnej. Jej zapiski opisują codzienne życie na plantacji z perspektywy kobiety z Południa.

Wygodne obuwie jest dobrym pomysłem, ponieważ dotarcie do wszystkich budynków wymaga przejścia aleją powozową i zewnętrznymi ścieżkami. Teren wokół głównego domu jest dość płaski, ale krajobraz staje się bardziej pagórkowaty w miarę oddalania się od centralnych budowli.

Badania archeologiczne platformowych kopców na terenie posiadłości wskazują, że ludzie zamieszkiwali tu około 1250 r. n.e. Uważa się, że ziemia ta jest miejscem Cofitachequi, wodzostwa odwiedzonego przez odkrywcę Hernando de Soto w XVI wieku; znajduje się tu także drugie stanowisko archeologiczne, McDowell Site.