Fort Barrington, Fort kolonialny w McIntosh County, Stany Zjednoczone.

Fort Barrington był kwadratową palisadową fortecą o boku około 75 stóp, z centralnym blockhausem, koszarami, studnią, magazynem i prochownią. Bastiony znajdowały się w narożnikach wschodnim i południowym, ten ostatni nad brzegiem rzeki, połączone wałami o długości około 150 jardów. Dziś pozostały tylko piaskowe wały i dwa bastiony przy piaszczystej drodze do klubu łowiecko-wędkarskiego.

Fort został założony w 1751 roku pod dowództwem porucznika Roberta Baillie jako krytyczny punkt obrony przed siłami hiszpańskimi z Florydy. Odegrał kluczową rolę w wczesnych konfliktach kolonialnych regionu.

Nazwa upamiętnia Josiaha Barringtona, przyjaciela porucznika Roberta Bailliego i krewnego Jamesa Oglethorpe'a. Później miejsce nazwano Fort Howe, a okoliczne wydmy od wieków służyły jako szlak indiański i główna trasa nadbrzeżna z Savannah do St. Augustine.

Stanowisko znajduje się na prywatnej posesji klubu myśliwskiego i wymaga wcześniejszej zgody właścicieli przed wizytą. Skontaktuj się z lokalnymi towarzystwami historycznymi lub okręgiem, aby dowiedzieć się więcej o warunkach dostępu i najlepszym czasie na wizytę.

W Forcie Barrington nie prowadzono żadnych prac archeologicznych poza rozpoznaniem terenu, więc widoczne na lewo od piaszczystej drogi do klubu wały z piasku i dwa bastiony to oryginalne ziemne umocnienia, a nie rekonstrukcje. 27 września 1972 r. miejsce wpisano do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych.