Pelican Island National Wildlife Refuge, Narodowy rezerwat przyrody w Sebastian, Floryda, Stany Zjednoczone.

Pelican Island National Wildlife Refuge to wyspa o powierzchni 3 akrów (około 1,2 hektara) otoczona około 2,5 akra wody w lagunie Indian River, u zachodniego wybrzeża Orchid Island na wschód od Sebastian na Florydzie. Na wyspie gniazdują pelikany brunatne, czaple i inne ptaki wodne, a rezerwat obejmuje też wyspy namorzynowe i tereny podwodne. Obserwuje się ją z 400-metrowej kładki i 5,5-metrowej wieży widokowej na stałym lądzie.

Theodore Roosevelt ogłosił wyspę pierwszym National Wildlife Refuge w Stanach Zjednoczonych w 1903 roku, aby chronić ptaki przed wyginięciem poprzez komercyjne polowanie na pióra. Ta decyzja stała się punktem wyjścia dla ogólnokrajowego systemu rezerwatów, który obecnie obejmuje ponad 560 lokalizacji.

Rezerwat zawdzięcza nazwę brązowym pelikanom gniazdującym na wyspie. Frank Chapman, kustosz American Museum of Natural History, odkrył, że była to jedna z ostatnich kolonii lęgowych pelikanów brunatnych na wschodnim wybrzeżu Florydy. Odwiedzający mogą obserwować ptaki z ćwierćmilowej kładki i 18-stopowej wieży obserwacyjnej, ale nie wolno schodzić na wyspę.

Dwie pętle ścieżek po 2,5 mili (około 4 km) prowadzą przez stawy słonych bagien, a ćwierćmilowa kładka wiedzie do 18-stopowej wieży obserwacyjnej naprzeciw wyspy. Na Pelican Island nie wolno schodzić na ląd, ponieważ gniazdujące ptaki łatwo płoszyć. Kładkę, wieżę, tablice, kioski, toalety i parkingi otwarto 14 marca 2003 roku.

Paul Kroegel, niemiecki imigrant osiadły na zachodnim brzegu laguny w 1881 r., sam przypływał na wyspę, by strzec gniazdujących ptaków, ponieważ nie chroniło ich żadne prawo stanowe ani federalne. Po zarządzeniu Roosevelta z 1903 r. pozostał pierwszym zarządcą rezerwatu do 1926 r., otrzymując 1 dolara miesięcznie od towarzystwa Audubon, bo Kongres nie przewidział na to funduszy.