Pelican Island National Wildlife Refuge

Pelican Island National Wildlife Refuge to obszar chroniony wzdłuż atlantyckiego wybrzeża Florydy w hrabstwie Indian River, obejmujący 2187 hektarów słonych bagien, lasów namorzynowych i otwartych wód. Obszar rozciąga się wzdłuż Indian River i zapewnia siedlisko dla ponad 130 gatunków ptaków, a także żółwi morskich i manatów.

Theodore Roosevelt ogłosił wyspę pierwszym National Wildlife Refuge w Stanach Zjednoczonych w 1903 roku, aby chronić ptaki przed wyginięciem poprzez komercyjne polowanie na pióra. Ta decyzja stała się punktem wyjścia dla ogólnokrajowego systemu rezerwatów, który obecnie obejmuje ponad 560 lokalizacji.

Obszar zawdzięcza swoją nazwę brązowym pelikanom, które gniazdują na małych wyspach namorzynowych i mogą być obserwowane przez odwiedzających podczas sezonu lęgowego. Wolontariusze-edukatorzy regularnie prowadzą programy wyjaśniające, jak ptactwo zmienia się w ciągu roku.

Dwie pętle ścieżek, każda po 5 kilometrów, wiją się przez słone bagna i pozwalają na obserwację ptaków i innych dzikich zwierząt przez cały rok. Oprowadzania na elektrycznym wózku mogą być zarezerwowane z wyprzedzeniem i oferują wyjaśnienia dotyczące flory i fauny wzdłuż trasy.

Paul Kroegel, niemiecki imigrant, strzegł wyspy przez lata na własną rękę i później został pierwszym opłacanym strażnikiem rezerwatu. Jego inicjatywa i osobiste zaangażowanie w ochronę ptaków zainspirowały rząd do zbudowania całego ogólnokrajowego systemu rezerwatów przyrody.