Paynes Prairie, Narodowy Pomnik Przyrody i Park Stanowy w hrabstwie Alachua, Floryda.

Paynes Prairie to sawanna o powierzchni 21 000 akrów w basenie Paynes Prairie między Micanopy a Gainesville, przecięta autostradą I-75 i drogą U.S. 441. Płaski teren porasta niska, nieregularna roślinność w odcieniach zieleni, płowego brązu i brązu, z płytkimi kałużami i jedynym małym drzewem w środkowym planie. Alachua Sink jest głównym odpływem basenu.

Przed 1637 rokiem Francisco Menéndez Márquez, skarbnik królewski hiszpańskiej Florydy, założył rancho La Chua w pobliżu prerii; obejmowało 87 mil kwadratowych i pod koniec XVII wieku było największą hodowlą bydła w kolonii, napadaną przez grupy rdzenne i francuskich bukanierów, a opuszczoną do 1706 roku. W połowie XVIII wieku preria należała do grupy Alachua plemienia Seminoli pod wodzą Ahayi Cowkeepera, a ich miasto Cuscowilla leżało w pobliżu dzisiejszej Micanopy. W 1813 roku ochotnicy z Tennessee zniszczyli Paynes Town, nazwane od Payne'a, syna Cowkeepera. Floryda nabyła ten teren w 1970 roku i od tego czasu go odtwarza.

Nazwa Alachua pochodzi od hiszpańskiej ranczy de la Chua, gospodarstwa bydlęcego założonego przed 1637 rokiem. W 1774 roku William Bartram odnotował, że sawanna Alachua służyła Seminole jako pastwisko. Preria i seminolska osada Paynes Town zostały nazwane imieniem Payne'a, syna wodza Ahayi zwanego Cowkeeper.

Park leży między Micanopy i Gainesville, przecinają go autostrada I-75 i droga U.S. 441 z rampą widokową nad niecką. Centrum dla zwiedzających przy wejściu objaśnia historię przyrodniczą i kulturową regionu, a wieża widokowa obok daje panoramę prerii. Szlaki są otwarte dla pieszych, jeźdźców i rowerzystów, a przy brzegu działa slip dla kajaków i łodzi z silnikiem elektrycznym.

W połowie lat 70. XX wieku sprowadzono tu bizony z Oklahomy, aby odtworzyć warunki sprzed osadnictwa europejskiego; w XIX wieku gatunek ten zniknął z tego regionu. Park utrzymuje też niewielkie stada mustangów i dzikiego bydła pochodzącego od zwierząt hodowanych przez Seminoli.