Crystal River Archaeological State Park, Stanowisko archeologiczne rdzennych Amerykanów w Crystal River, Stany Zjednoczone

Park Stanowy Archeologiczny Crystal River zajmuje niski brzeg na północnym brzegu rzeki Crystal, około trzech kilometrów od jej ujścia do Zatoki Meksykańskiej. Na jego 25 hektarach znajdują się schodkowy kopiec platformowy o wysokości około ośmiu metrów (Kopiec A), dwa mniejsze kopce o płaskich szczytach, nieregularny kopiec muszlowy, kolisty wał ziemny otaczający trzy kopce grobowe i środkowy kopiec piaskowy oraz długi półksiężycowaty stos muszli. Długie drewniane schody z poręczami prowadzą na Kopiec A do niewielkiej platformy na szczycie; utwardzona ścieżka łączy ziemne budowle, a muzeum przy wejściu prezentuje wydobyte przedmioty.

Użytkowanie tego miejsca rozpoczęło się w II wieku n.e. i trwało do późnego okresu Weeden Island. Około 1050 roku aktywność głównego kompleksu osłabła, gdy życie ceremonialne przeniosło się w dół rzeki na Roberts Island, gdzie budowa kopców i osadnictwo trwały aż do niemal całkowitego wyludnienia kompleksu około 1233 roku. Kompleks Roberts Island włączono do parku w 1996 roku.

Nazwa stanowiska pochodzi od rzeki Crystal, która opływa je od południa. Zwiedzający mogą wejść na 8-metrowy kopiec A po drewnianych schodach i zobaczyć trzy wapienne stele, z których jedna jest rzeźbiona w płaskorzeźbę przedstawiającą ludzką postać. Muzeum prezentuje miedziane fletnie Pana, arkusze miki i kryształy kwarcu wydobyte przez Clarence'a B. Moore'a w 1903 roku.

Utwardzona ścieżka interpretacyjna prowadzi przez główny zespół kopców, a na największy kopiec wchodzi się po drewnianych schodach na platformę na szczycie. Centrum dla zwiedzających i muzeum znajdują się przy wejściu. Park zajmuje niski skłon na północnym brzegu rzeki Crystal, około trzech kilometrów powyżej jej ujścia.

Na terenie stoją trzy wapienne stele; jedna ma płaskorzeźbę ludzkiej postaci, a inna miała być pokryta wzorem dłoni. Dwie z nich odsłonięto w marcu 1964 roku podczas budowy muzeum, a Ripley P. Bullen udokumentował je, gdy teren przygotowywano pod park.