Fort De Soto Park, Chroniony obszar przybrzeżny w hrabstwie Pinellas, Stany Zjednoczone.

Fort De Soto Park to chroniony obszar przybrzeżny z białym piaskiem, lasami namorzynowymi i nadwodnymi szlakami wzdłuż Zatoki Meksykańskiej. Teren łączy pięć wysp ścieżkami wijącymi się przez różne naturalne siedliska.

Budowę Fort De Soto rozpoczęto w listopadzie 1898 roku i ukończono w 1906; fundamenty wykonano z betonu muszlowego, a ściany i stropy z mieszanki muszli, kamienia i betonu. Nazwany w 1900 roku na cześć Hernando de Soto, był podposterunkiem Fort Dade na Egmont Key, mieścił baterie Laidley i Bigelow z 12-calowymi moździerzami obrony wybrzeża oraz 29 budynków. Czynny od 1898 do 1910 roku, został wyłączony wraz z Fort Dade w 1922 i rozbrojony do 1926, poza czterema moździerzami baterii Laidley.

Park jest punktem wejściowym szlaku Great Florida Birding Trail, a obserwatorzy ptaków patrzą z plaż i ścieżek pięciu wysp. Nazwa Mullet Key przypomina lud Tocobaga, który żył na tych wyspach barierowych około 1000–1500 roku i jadł ryby, małże, muszle, ostrygi i ślimaki z zatoki. Wystawa muzealna pokazuje wojskową przeszłość.

Opłata wstępu jest pobierana przy wejściu do parku, a teren oferuje miejsca kempingowe i pochylnie dla łodzi dla odwiedzających z własną jednostką pływającą. Szlaki nadają się do spacerów i jazdy na rowerze, a kilka pomostów wędkarskich jest rozrzuconych po terenie.

Mury i fundamenty fortu wylano według receptury betonu z muszli, mieszanych z kamieniem w ścianach i stropach. Posterunek miał też ceglane drogi, betonowe chodniki i kolejkę wąskotorową do przewozu materiałów. W 1917 roku cztery z jego 12-calowych moździerzy rozmontowano i wysłano do Fort Rosecrans w San Diego.