Hospital de San Lazaro, Havana, Kolonialna placówka medyczna w Hawanie, Kuba.
Szpital de San Lazaro był kompleksem kolonialnym w Hawanie z centralną kościołem otoczonym budynkami medycznymi, salami pacjentów i otwartymi dziedzińcami rozmieszczonymi na terenie. Układ oddzielał różne funkcje w odrębne struktury, zachowując jednocześnie spójny projekt ogólny.
Filip V nakazał utworzenie Królewskiego Szpitala San Lázaro dekretem królewskim z 19 czerwca 1714 r., po tym jak kapelan Juan Pérez de Silva i dr Francisco Teneza poprosili go o pomoc w sprawie chorych na trąd. Dwupiętrowy leprozorium z kościołem ukończono w Caleta de Juan Guillén w 1781 r. Cyklony i odsłonięte morze uszkodziły budynek, a 26 grudnia 1916 r. chorych przeniesiono do lazaretu w Mariel.
Kościół szpitalny stał się miejscem pielgrzymek chorych na trąd i wyznawców San Lázaro, zwanego też Babalú Ayé w afrokubańskiej tradycji santerii. Monumentalna fasada dwupiętrowego budynku służyła jako front kościoła umieszczonego w jego centrum. 17 grudnia pielgrzymi wciąż odwiedzają kościół kolonii trędowatych w Rincón, dokąd pacjentów przeniesiono w 1917 roku.
Szpital stał przy Calle Aramburu, między Calles Jovellar i San Lázaro, w pobliżu cmentarza Espada i zakładu San Dionisio. Zatokę Caleta de Juan Guillén przed nim zasypano podczas pierwszej budowy Malecónu w 1901 roku. Teren należy dziś do Cayo Hueso, dzielnicy Centro Habana, a na dawnych gruntach Casa de Beneficencia stoi szpital Hermanos Ameijeiras.
Kościół otaczało kilka warstw murów, zaprojektowanych tak, by przetrwać cyklony nawiedzające odsłoniętą zatoczkę przed budową Malecónu w 1901 roku. Pomost nad pomieszczeniami umożliwiał dostęp do okien w przedniej ścianie zewnętrznej.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 501 współtwórców z całego świata.