Piton des Neiges, Wulkan drzemiący na Reunionie, Francja.
Piton des Neiges to uśpiony wulkan złożony, którego szczyt, na wysokości 3070 m, jest najwyższym punktem Réunionu i Oceanu Indyjskiego. Górne zbocza zbudowane są z szarego i brązowego bazaltu z postrzępionymi grzbietami i głębokimi żlebami, a zielona roślinność pokrywa dolne stoki nad równinami.
Piton des Neiges powstał z wulkanu tarczowego, którego pierwsze lawy przebiły dno oceanu pięć do siedmiu milionów lat temu; najstarsza datowana skała lądowa ma 2,1 miliona lat, a wyspa wynurzyła się prawdopodobnie około trzech milionów lat temu. Druga faza, od około 450 000–340 000 lat temu do ostatnich erupcji 29 000–12 000 lat temu, ukształtowała obecny szczyt i cyrki. Wulkan jest nieczynny od ponad 12 000 lat.
Nazwa „Piton des Neiges" pochodzi prawdopodobnie od opadu śniegu w 1735 roku; dziś śnieg pada średnio jeden dzień na trzy lata i rzadko widać biały szczyt. Szczyt wyznacza granicę administracyjną gmin Cilaos i Salazie. Petrele Baraua, endemiczne ptaki morskie, gnieżdżą się w norach pod skałami szczytu od końca sierpnia do wylotu młodych w kwietniu i maju.
Kilka szlaków wędrowniczych wiedzie na szczyt o różnych poziomach trudności i dystansach. Wielu turystów używa schroniska górskiego Caverne Dufour jako punktu odpoczynku.
Erozja utworzyła trzy głębokie doliny z niemal pionowymi ścianami skalnymi u podnóża wulkanu, zwane cirques. Ta cecha geologiczna utrzymywała te doliny w izolacji przez wieki i ukształtowała sposób osiedlenia się ludzi.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 298 współtwórców z całego świata.