Ponte Juscelino Kubitschek de Oliveira, Most drogowy nad rzeką Tocantins między Aguiarnópolis i Estreito, Brazylia

Ponte Rodoviária do Estreito, oficjalnie Ponte Juscelino Kubitschek de Oliveira, przenosi drogi BR-226 i BR-230 nad rzeką Tocantins między Aguiarnópolis (Tocantins) a Estreito (Maranhão). Most z 1960 r. miał 533 m długości i 12 m szerokości, główne przęsło 140 m i sprężoną skrzynkę betonową o zmiennej wysokości. Nowy obiekt, otwarty w grudniu 2025 r., ma 630 m długości, 154 m rozpiętości i 19 m szerokości, a na obu brzegach stanęły pomniki ofiar zawalenia.

Most otwarto 29 stycznia 1961 roku, dwa dni przed końcem kadencji Juscelino Kubitscheka, który zaliczył go do największych osiągnięć swojego rządu. Zaprojektował go inżynier Sérgio Marques de Souza, który zastąpił pierwszego wykonawcę, gdy ten porzucił budowę, a zrealizowała jego firma Sermaso pod nadzorem Rodobrás. Jego środkowe przęsło o rozpiętości 140 metrów było wówczas największym na świecie przęsłem z betonu sprężonego i pozostało nim do 1965 roku. Konstrukcja zawaliła się 22 grudnia 2024 roku; resztki wysadzono w lutym 2025 roku, a odbudowany most otwarto ponownie 22 grudnia 2025 roku.

Most nosi imię prezydenta Juscelino Kubitscheka, który kierował ambitnym projektem przeniesienia brazylijskiej stolicy z wybrzeża na wnętrze kraju.

Obecny most, ponownie otwarty 22 grudnia 2025, ma 630 m długości i 19 m szerokości, a główne przęsło 154 m. Prowadzi drogi BR-226 i BR-230 między Aguiarnópolis i Estreito. Około 200 m w dół rzeki stoi jednotorowy most kolejowy, a około 3 km w górę rzeki zapora wodna Estreito. Na obu brzegach stoją pomniki ofiar zawalenia z 2024 roku.

Most z 1960 roku był największym na świecie mostem ze sprężonego betonu, dopóki w 1965 roku nie wyprzedził go most nad Renem w Bendorf. Główne przęsło o rozpiętości 140 metrów zbudowano metodą wspornikową, a przęsła boczne spoczywały na drewnianych rusztowaniach.