Kenworthy Hall, Dom plantacyjny w Marion, Alabama, Stany Zjednoczone

Kenworthy Hall to ceglany dom plantacyjny przy Alabama Highway 14, dwie mile na zachód od placu sądowego w Marion, zbudowany w latach 1858–1860 według asymetrycznego projektu willi włoskiej Richarda Upjohna. Ma masywną czterokondygnacyjną wieżę, okna różnej wielkości i kształtu z obramowaniami z brązowego piaskowca, szeroki korytarz poprzeczny z tyłu, wolnostojącą kuchnię i tylny ganek na całą szerokość. Zachował się oryginalny dach z terne na rąbek stojący.

Edward Kenworthy Carlisle napisał do architekta Richarda Upjohna 4 maja 1858 roku z prośbą o projekt wiejskiej rezydencji; mistrz murarski Philip Bond rozpoczął prace w listopadzie 1858 roku, a rodzina wprowadziła się w 1860 roku. Po wojnie secesyjnej majątek podlegający opodatkowaniu Carlisle'a spadł poniżej 20 000 dolarów, a dom przeszedł w 1873 roku na jego żonę Lucindę, następnie w 1899 roku na córkę Augustę. W 2004 roku został uznany za National Historic Landmark.

Kenworthy Hall odzwierciedla rzemiosło i gusta właścicieli ziemskich z Alabama w 19. wieku poprzez szczegółowe wnętrza i ostrożnie zaprojektowane pomieszczenia. Cegienne ściany, obróbka drewna i elementy ozdobne pokazują, jak właściciele tamtych czasów chcieli wykazać bogactwo i wyrafinowane życie.

Dom stoi po północnej stronie Alabama Highway 14, dwie mile na zachód od placu sądowego w Marion, a na terenie zachowały się cztery budynki pomocnicze. Główne wejście prowadzi do holu z szerokim holem poprzecznym za nim, a pełnowymiarowy tylny ganek wychodzi na dawną posiadłość. Trzy oddzielne klatki schodowe obsługują kondygnacje, w tym pokoje wieży.

Szczegółowa korespondencja wymieniona między Carlisle'em a architektem Richardem Upjohnem ujawnia, jak starannie dom został zaplanowany lat przed rozpoczęciem budowy. Ślady piły kołowej na drewnie i duże słupki na schodach pokazują specyficzne techniki budowlane z tamtej epoki.