Batesville Mounds, Stanowisko archeologiczne ze stożkowymi kopcami ziemnymi w hrabstwie Panola, Missisipi, Stany Zjednoczone

Batesville Mounds to stanowisko archeologiczne w hrabstwie Panola w Missisipi, gdzie zachowały się stożkowate kopce ziemne z wczesnego i środkowego okresu Woodland (500-1000 n.e.). Z pięciu kopców zinwentaryzowanych w 1926 roku przetrwały tylko kopce B i C; w styczniu 2018 roku teren otwarto jako park publiczny.

Calvin Smith Brown zinwentaryzował kopce A–E w 1926 roku; William G. Haag zbadał je ponownie w 1949 roku. Wykopaliska datują kopce na wczesny i średni okres Woodland, 500–1000 n.e. Kopiec E zniknął w kolejnych dziesięcioleciach, prawdopodobnie zniszczony podczas zbiorów. W 1988 roku stanowisko wpisano do National Register of Historic Places, a 23 marca 1989 roku uznano za Mississippi Landmark.

Kopce służyły zarówno jako miejsca zamieszkania, jak i pochówku, łącząc osadę z miejscem grzebania zmarłych. Smithsonian Institution prowadziła 13 lat badań nad takimi ziemnymi budowlami i w 1894 roku ustaliła, że wznieśli je rdzenni mieszkańcy Ameryki Północnej, a nie zaginione plemiona czy obcy uchodźcy.

Miejsce udostępniono jako park publiczny w styczniu 2018 roku, a z pierwotnej grupy przetrwały tylko kopce B i C. Znajduje się w hrabstwie Panola w Missisipi, niedaleko Batesville, gdzie zachowane ziemne kopce leżą w otoczeniu drzew. Teren bywa nierówny, więc przydadzą się mocne buty; nie należy wchodzić na kopce.

Obok kopców biega historyczna linia kolejowa z połowy XIX wieku, która jest nadal czynna i tworzy bezpośrednie połączenie ze starymi trasami transportowymi. W pobliżu znajduje się również stara, zapadnięta lub nieużywana droga publiczna, która prawdopodobnie była częścią historycznej Drogi Dyliżansów.