Payne Field, Wojskowe lotnisko szkoleniowe w West Point, Stany Zjednoczone
Payne Field było lotniskiem o powierzchni 533 akrów, położonym 4,3 mili na północny wschód od West Point w Missisipi, zbudowanym w 1918 roku za 891 340 dolarów. Dziesiątki drewnianych budynków służyło jako kwatera główna, warsztaty konserwacyjne i kwatery oficerskie, a żołnierze obozowali w namiotach. Mogło pomieścić do 1000 osób.
Pole zostało założone w 1918 roku jako jeden z trzydziestu dwóch obozów szkoleniowych utworzonych po wejściu Stanów Zjednoczonych do Pierwszej Wojny Światowej. Operacje ustały w 1920 roku, gdy szkolenie lotnicze wojskowe w kraju zostało reorganizowane.
Lotnisko upamiętnia kapitana Dewitta Payne'a z South Bend w Indianie, który zginął 1 lutego 1918 r., gdy jego samolot rozbił się podczas lotu na pomoc pilotowi, który spadł na koronę drzewa w Taliaferro Field w Teksasie. Lokalne władze spodziewały się, że baza pozostanie otwarta po 1918 r. ze względu na wyniki bojowe szkolonych w Payne pilotów w Europie.
Miejsce znajduje się 4,3 mili na północny wschód od West Point w Missisipi, na ziemi wydzierżawionej armii w 1917 roku. Surgeon General nazwał je jednym z najgorszych obszarów malarycznych w Stanach Zjednoczonych, a lekarze donosili, że 20 procent ich praktyki stanowiły przypadki malarii. Nie udokumentowano zachowanych budynków ani pozostałości archeologicznych; zaplanuj odpowiednio.
De Havilland DH-4 Macauleya, lecący na zachód, stracił śmigło w burzy deszczowej i wylądował w Payne Field na naprawę, ale rozmiękły pas startowy zatrzymał go na ponad tydzień. Malaria również kształtowała codzienność: lekarze donosili, że 20 procent ich praktyki stanowiły przypadki malarii.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 273 współtwórców z całego świata.