Dry Fork Plantation, zabytkowy dom na plantacji w Coy, Alabama, Stany Zjednoczone

Dry Fork Plantation, znana też jako James Asbury Tait House, to dwukondygnacyjny dom o drewnianej konstrukcji szkieletowej, zbudowany w latach 1832–1834 w ludowej odmianie stylu federalnego. Plan opiera się na korytarzu dzielącym cztery pomieszczenia, po dwa z każdej strony, na obu kondygnacjach. Notatnik Taida odnotowuje 25 000 stóp deskowych drewna, 6 000 drewnianych gontów dachowych i 12 000 cegieł z gliny z plantacji.

Dry Fork zbudowano w latach 1832–1834 dla Jamesa Asbury'ego Taita, który w swojej księdze odnotował użyte drewno, gonty i cegły. To jeden z najstarszych zachowanych domów w hrabstwie Wilcox, wciąż należący do rodziny Taitów. 26 lutego 1999 roku wpisano go do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych pod nazwą Dry Forks Plantation.

Dom pozostaje własnością rodziny Tait, potomków Jamesa Asbury'ego Taita, który odnotował budowę w swoim dzienniku. Posiadłość figuruje w Rejestrze Narodowym jako Dry Forks Plantation, w pisowni z wpisu z 1999 roku.

Dry Fork Plantation znajduje się w Coy, w hrabstwie Wilcox w Alabamie, i pozostaje prywatnym domem rodziny Tait, niedostępnym do zwiedzania. Dom widać z drogi; odwiedzający powinni zostać na poboczu, nie wchodzić na teren posiadłości ani nie przeszkadzać mieszkańcom.

Dom został zbudowany przez zniewolonych rzemieślników o imieniu Hezekiah i Elijah, którzy ręcznie wykonali dekoracyjne snycerskie prace wewnątrz, w tym rzeźbione kominy, drzwi i gzymsy z wzorami, takimi jak kształty wachlarzowe i szewrony. Ta umiejętność rzemieślnicza jest obecnie uznawana za znaczącą część osiągnięcia architektonicznego domu.