Bottle Creek Indian Mounds, Stanowisko archeologiczne w delcie Mobile-Tensaw, Alabama.

Bottle Creek Indian Mounds to stanowisko archeologiczne na Mound Island w delcie rzeki Mobile-Tensaw na północ od Mobile w Alabamie. Obejmuje 18 kopców platformowych, najwyższy ma około 45 stóp (14 m), a pięć z nich otacza centralny plac. Wyspa jest niska i bagnista, otoczona lasem i ciemnymi ciekami wodnymi.

Zamieszkane między 1250 a 1550 rokiem, miejsce było największym chiefdom Mississippian na północno-środkowym wybrzeżu Zatoki i ośrodkiem interakcji z innymi obszarami Mississippian. Po raz pierwszy skartowano je w latach 80. XIX wieku, a David L. DeJarnette z Alabama Museum of Natural History rozpoczął pierwsze profesjonalne badania w 1932 roku, aby sprawdzić możliwy związek z Moundville. W 1974 roku wpisano je do National Register of Historic Places, a 10 marca 1995 roku uznano za National Historic Landmark.

Bottle Creek było ośrodkiem ceremonialnym ludu Pensacola i bramą do jego społeczności, osiąganą drogą wodną z całej delty Mobile i środkowego wybrzeża Zatoki. Nazwa pochodzi od strumienia w kształcie butelki przy Mound Island. Wycieczki ze Stockton omawiają sport i pożywienie mieszkańców przed wejściem na największy kopiec.

Dostęp do tego miejsca wymaga wycieczki w towarzystwie przewodnika łodzią z Stockton, Alabama, z podróżami trwającymi typowo od czterech do ośmiu godzin w zależności od poziomu wody. Odwiedzający powinni się przygotować na żeglowanie między gęstą roślinnością cyprysów i zabrać odpowiednie ubrania na podróż w środowisku bagnistym.

Bottle Creek po raz pierwszy naniesiono na mapę w latach 80. XIX wieku, lecz bagno i wysokie cyprysy na Mound Island ukrywały to miejsce i uchroniły je przed większością grabieży, jakie dotknęły podobne stanowiska na południowym wschodzie. Jego 18 kopców platformowych, z których najwyższy ma około 14 m, zbadano fachowo dopiero w 1932 roku, gdy David L. DeJarnette z Alabama Museum of Natural History rozpoczął tam prace.