Arlington, Federalny dom plantacyjny w Natchez, Stany Zjednoczone.

Arlington to dom w stylu federalnym z czerwonej cegły, z dwiema pełnymi kondygnacjami nad niskim podpiwniczeniem, którego główny korpus ma 64 na 87 stóp. Pięcioosiowa fasada frontowa ma portyk tetrastylowy z czterema monumentalnymi kolumnami doryckimi, a otwory drzwiowe obramowano promienistymi ceglanymi klinami, marmurowymi impostami i zwornikami. Układ z centralnym holem dzieli każdą kondygnację na dwa pokoje po każdej stronie, ze klatką schodową po wschodniej stronie.

Budowę Arlington datuje się na około 1819–1820, choć data rozpoczęcia jest niepewna; projekt przypisuje się Johnowi Hamptonowi White'owi bez dokumentów na to potwierdzenia. John Hampton White zmarł na żółtą febrę 15 października 1819 roku, a Jane Surget White znaleziono martwą w łóżku 1 lipca 1825 roku, nazajutrz po balu z okazji ukończenia domu. Później majątek przeszedł na S. S. Boyda i jego potomków.

Jane Surget White, córka francuskiego emigranta Pierre'a Surgeta, zmarła 1 lipca 1825 roku, rankiem po balu wydanym dla uczczenia ukończenia domu; przyczyna śmierci pozostaje nieznana, a przekaz ludowy waha się między ciosem nożem a niestrawnością. Historia ta wciąż kształtuje lokalne opowieści o domu.

Arlington zajmuje posiadłość o powierzchni 55 akrów z trzema budynkami wnoszącymi wkład; dwupiętrowa stodoła stoi około 150 stóp od tylnego dziedzińca, za geometrycznym ogrodem bukszpanowym. Główny dom, uszkodzony przez pożar w 2002 roku i późniejszy wandalizm, jest prywatną rezydencją: dostęp do wnętrza nie jest zapewniony, ale ceglaną fasadę i teren można oglądać z dróg publicznych.

Ta rezydencja jest jedną z zaledwie czterech wpływowych vil w stylu federalnym, które ukształtowały wzorce architektoniczne domów w antebellumskim Natchez. Ta wybrana grupa czterech struktur ustanowiła tradycję budowlaną o znaczeniu regionalnym, która wpłynęła na architekturę w tym okresie.