Old Ursuline Convent, New Orleans, Francuski kolonialny klasztor w Dzielnicy Francuskiej, Nowy Orlean, Stany Zjednoczone.

Stary Konwent Urszulański to otynkowany ceglany budynek w francuskim stylu neoklasycznym, ukończony około 1753 roku i cofnięty od Chartres Street za bramą z około 1825–1830. Gładkie ściany nie mają pilastrów ani kolumn; rytm przerywają jedynie lekko łukowe okna w płytkich obramowaniach, rustykowane narożniki i wąski środkowy pawilon z frontonem, pod szerokim dachem czterospadowym z małymi, nisko osadzonymi lukarnami. Parter zajmowały sypialnia sierocińca, klasy, refektarz i izba chorych, piętro – cele zakonnic, biblioteka i magazyny.

Urszulanki przybyły z Rouen w 1727 roku na prośbę gubernatora Étienne'a Periera; ich pierwszy klasztor, zbudowany przez Michaela Zeringue'a, ukończono w 1734 roku, ale uległ zniszczeniu w wilgotnym klimacie. W 1745 roku Ignace François Broutin zaprojektował murowany budynek zastępczy, ukończony w 1753 roku przez wykonawcę Claude'a Josepha Villarsa Dubreuila. Zakonnice przeniosły się na Dauphine Street w 1824 roku, a budynek stał się rezydencją biskupa.

Klasztor założono w 1727 roku przez urszulanki z Rouen na prośbę gubernatora Étienne'a Periera, by prowadziły szpital i uczyły dziewczęta. Marie-Madeleine Hachard należała do sióstr przybyłych z Normandii. Catherine de Perier, żona gubernatora, położyła kamień węgielny pod pierwszy budynek.

Konwent znajduje się w Dzielnicy Francuskiej i przyjmuje odwiedzających przez większość dni za pomocą przewodników, którzy wyjaśniają budynek i jego historię. Noś wygodne buty i zarezerwuj czas, aby powoli przechodzić przez pokoje i wspinać się po oryginalnych schodach.

Kręte schody z cyprysu z kutą żelazną poręczą w holu parteru pochodzą podobno z pierwszego klasztoru z lat 30. XVIII wieku. Pierwotnie główna fasada wychodziła na Missisipi; wejście od Chartres Street znajdowało się z tyłu, dopóki domek odźwiernego z około 1825–1830 nie odwrócił orientacji budynku.