Fort Jackson

Fort Jackson to fortyfikacja wojskowa na zachodnim brzegu rzeki Missisipi w parafii Plaquemines w Luizjanie, zbudowana z grubych ceglanych murów w kształcie pięcioramiennej gwiazdy. Wały rozciągają się na kilka hektarów i otaczają centralny plac apelowy, z którego korytarze prowadzą do stanowisk działowych i podziemnych pomieszczeń magazynowych.

Budowa fortyfikacji rozpoczęła się w 1822 roku jako część systemu obronnego mającego chronić Nowy Orlean i została ukończona w 1832 roku po tym, jak amerykańscy inżynierowie wojskowi zrewidowali plany z epoki kolonialnej. W kwietniu 1862 roku siły Unii zbombardowały instalację podczas wielodniowej bitwy, która zakończyła się kapitulacją Konfederacji i otworzyła rzekę Missisipi dla sił północnych.

Struktura nosi imię Andrew Jacksona i mieści wystawy broni, mundurów i dokumentów z kilku wojen, dając odwiedzającym bezpośredni wgląd w życie wojskowe nad Missisipi. Wewnątrz starych kasemat oryginalne armaty pozostają skierowane w stronę rzeki, czyniąc strategiczną rolę posterunku namacalną.

Instalacja znajduje się około 105 kilometrów (65 mil) na południe od Nowego Orleanu wzdłuż Louisiana Highway 23 i jest dostępna przez dobrze oznakowaną drogę dojazdową. Teren oferuje parking przed muzeum, a odwiedzający mogą zwiedzać wały i kasemat na własną rękę lub zapisać się na zwiedzanie z przewodnikiem.

Francuski producent szampana Charles Heidsieck spędził siedem miesięcy w instalacji po tym, jak żołnierze konfederaccy aresztowali go pod zarzutem szpiegostwa. Jego areszt w 1862 roku zakończył się dopiero wtedy, gdy interweniowali francuscy dyplomaci i zapewnili jego zwolnienie.