Galveston Seawall, Falochron w Galveston, Stany Zjednoczone

Galveston Seawall to betonowy wał morski wzdłuż brzegu Zatoki Meksykańskiej w Galveston w Teksasie, długi na 16 km, wysoki na około 5,2 m i gruby u podstawy na 4,9 m. Pionowa ściana przechodzi w długą pochyłą powierzchnię z poziomymi liniami szalunku, a na jednym końcu znajduje się stopniowana przypora. Po płaskim szczycie biegnie chodnik wzdłuż Seawall Boulevard.

Miasto zbudowało tę barierę między 1902 a 1904 rokiem w odpowiedzi na huragan z 1900 roku, który pochłonął ponad 6000 istnień ludzkich. Inżynierowie podnieśli również teren za barierą, aby zabezpieczyć obszar miejski przed przyszłymi powodziami.

Chodnik na koronie muru, biegnący wzdłuż Seawall Boulevard (F.M. 3005), jest podawany za najdłuższy nieprzerwany chodnik świata — 10,3 mili. Na wielu milach betonową ścianę pokrywają duże malowidła wykonane przez dzieci, przedstawiające życie podwodne. Mur wpisano do National Register of Historic Places w 1977 r., a w 2001 r. uznano go za National Historic Civil Engineering Landmark.

Dostęp jest możliwy wzdłuż całego Seawall Boulevard, gdzie znajdują się parkingi i miejsca odpoczynku. Zwiedzający mogą spacerować lub jeździć rowerem wzdłuż bariery i podziwiać widoki na Zatokę Meksykańską.

Bariera zapobiegła szkodom szacowanym na 100 milionów dolarów podczas huraganu Alicia w 1983 roku. Później była kilkakrotnie przedłużana i jest obecnie jedną z najdłuższych konstrukcji ochrony wybrzeża w Ameryce Północnej.