Mission San José, Hiszpańska misja kolonialna w San Antonio, Stany Zjednoczone.

Mission San José to hiszpańska kolonialna stacja misyjna w San Antonio z zachowanymi budynkami z wapienia ułożonymi w otoczonym murem kompleksie. Struktury obejmują kościół, kwatermistrzowskie kwartały, spichrze zbożowy i młyn, które służyły duchowym i praktycznym potrzebom społeczności.

Założona 23 lutego 1720 roku przez ojca Antonio Margila za zgodą markiza San Miguel de Aguayo, misja odciążyła przepełnioną Mission San Antonio de Valero i służyła ludowi Coahuiltecan. Budynki z gałęzi, słomy i błota zastąpiono kamiennymi konstrukcjami i murem z pomieszczeniami dla 350 tubylców. Kościół z miejscowego wapienia wzniesiono w 1768 roku; w 1794 ziemie przekazano tubylcom, a działalność misyjna zakończyła się w 1824. Potem mieszkali tu żołnierze, bezdomni i bandyci, aż od 1933 CWA i WPA odbudowały mury, kwatery indiańskie i spichlerz.

Nazwa misji oddaje cześć José de Azlor y Virto de Vera, markizowi San Miguel de Aguayo, gubernatorowi, który zatwierdził jej założenie. Służyła ludom Coahuiltecan, a fasada kościoła przedstawia pionowy program figur: krzyż, św. Józefa z Dzieciątkiem Jezus, świętych Dominika i Franciszka, Matkę Bożą z Guadalupe oraz świętych Joachima i Annę z małą Marią. Różane Okno, wyrzeźbione w 1775 roku, jest tematem ludowej opowieści o rzeźbiarzu Pedro Huizarze i jego utraconej miłości Rosie.

Odwiedzający mogą eksplorować teren pieszo, ponieważ obiekt jest łatwy do poruszania się z ścieżkami łączącymi różne budynki. Dostępne są wycieczki z przewodnikami, które zapewniają dodatkowe informacje o poszczególnych strukturach i ich przeznaczeniu.

Rozeta znajduje się na południowej ścianie zakrystii i została wyrzeźbiona w 1775 roku jako przykład architektury barokowej w Ameryce. Jej rzeźbiarz jest nieznany; według podania ludowego wykonał ją Pedro Huizar i poświęcił Rosie, swojej narzeczonej, która zginęła na morzu w drodze z Hiszpanii do niego.