Dzibilnocac, Stanowisko archeologiczne Majów w Iturbide, Meksyk.

Dzibilnocac to stanowisko archeologiczne Majów przy Vicente Guerrero w gminie Hopelchén w Campeche. Główny plac zajmuje około 1,32 km² i obejmuje nieodkryte kopce, podstawy piramid, sklepione budowle i poziomo rozplanowane platformy. Struktura A1, pałac w stylu Chenes na platformie około 76 na 30 m, zachowuje wschodnią wieżę o wysokości około 17 m z pozorną świątynią i maskami Itzamná i Chaaca.

Osada w tym miejscu rozpoczęła się około V wieku p.n.e., ale stała się znacząca dopiero w okresie Klasycznym Majów. W VIII wieku n.e. miasto osiągnęło swoje apogeum jako główne centrum regionalne.

Nazwa Dzibilnocac pochodzi z języka maja jukateckiego: ts’íibil oznacza „rzecz malowana”, a nokak – „sklepienie”, co nawiązuje do licznych malowanych płyt sklepiennych odkrytych w głównej strukturze. Przedstawiają one boga K'awiila siedzącego na tronie z jaguarzej skóry, otoczonego jedzeniem, z inskrypcjami dotyczącymi kakao, kukurydzy i wody.

Stanowisko znajduje się w terenie dżungli i najlepiej jest je odwiedzać w sezonie suchym, gdy ścieżki są przejezdne i owady stanowią mniejszy problem. Solidne obuwie, woda i środek odstraszający owady są niezbędnym wyposażeniem dla każdego odwiedzającego.

Dwie stele na stanowisku są datowane na 731 i 764 n.e., dostarczając precyzyjnych zapisów istnienia miasta w tamtym okresie. Te kamienne pomniki należą do nielicznych zachowanych artefaktów, które można datować z taką dokładnością.