Corpus Christi Cathedral, Tlalnepantla, Katedra katolicka w Tlalnepantla de Baz, Meksyk

Katedra Corpus Christi ma jedną nawę ze sklepieniem kolebkowym, zgodnie z klasycznym układem klasztorów z XVI wieku: nawa główna przylega do wirydarza, a oba budynki otacza atrium. Na północnych drzwiach rdzenne ręce wyryły glify miejscowości Tenayuca i Teocalhueyecan, które franciszkanie połączyli, tworząc Tlalnepantla. W wirydarzu zachowały się malowidła w stylu tequitqui w niszach i fryzach, a na jego górnym poziomie znajduje się zegar słoneczny.

Miejsce pierwotnie mieściło klasztor franciszkański założony w 1525 roku, który został przebudowany po pożarze w 1666 roku w strukturę barokową widoczną dzisiaj. Ta przebudowa przekształciła przestrzeń religijną w obecną formę architektoniczną.

Nazwa Tlalnepantla pochodzi z języka nahuatl i oznacza „ziemię pośrodku”, nawiązując do franciszkańskiego zgromadzenia ludów Tenayuca i Teocalhueyecan. Na północnych drzwiach rdzenne ręce wyryły glify obu miejscowości. W krużganku zachowały się malowidła w stylu tequitqui w niszach i fryzach, a u góry wciąż widoczny jest zegar słoneczny.

Katedra jest otwarta w godzinach dziennych dla zwiedzających, z regularnymi nabożeństwami w całym tygodniu. Przybycie wcześnie rano umożliwia lepszą obserwację szczegółów kamienia w naturalnym świetle.

Północne drzwi, czyli porcjunkula, noszą glify wyryte rękami Indian dla Tenayuca i Teocalhueyecan, dwóch osad, które franciszkanie połączyli, tworząc Tlalnepantla, „ziemię pośrodku”. W górnej części krużganka zachował się zegar słoneczny.