Chimalhuacán, Stanowisko archeologiczne w Chimalhuacán, Meksyk.

Chimalhuacán, zwany też Los Pochotes, zajmuje jeden hektar i zachowuje tecpan (pałac rządowy) chichimeckiego altépetl datowany na 1250 r. n.e., a także obszar mieszkalny fazy Azteków III, boisko do gry w piłkę, budowlę z czterema platformami i kamiennego węża. Długi kamienny mur z centralnym panelem z małych ciemnych kamieni i dwiema pochyłymi rampami wychodzi na trawnik; w prawym dolnym rogu znajduje się mały blok szorstkich kamieni.

Chimalhuacán było altépetlem założonym przez Acolhuów mówiących językiem chichimeca i nahuatl, później państwem trybutarnym Texcoco i częścią Potrójnego Przymierza. Jego tecpan, pałac chichimeckiego altépetlu, pochodzi z około 1250 r. n.e. Nezahualcóyotl zatrzymał się tu w drodze na koronację w Texcoco i ogłosił amnestię dla miast, które walczyły po stronie Tepaneków.

Nazwa pochodzi z nahuatl: chimalli, „tarcza”, z partykułą dzierżawczą hua i can, „miejsce”, czyli „miejsce tych, którzy mają tarcze”. Glif w Kodeksie Quinatzin przedstawia tarczę na wzgórzu, zapewne Chimalhuache koło centrum miejscowości. Stanowisko nazywa się też Los Pochotes.

Miejsce jest otwarte od wtorku do niedzieli od 10 do 17, z dostępem przez ulicę Pochotes w dzielnicy San Andrés. Zwiedzający powinni nosić wygodne buty, ponieważ eksploracja rozproszonych struktur wymaga chodzenia po terenie.

Preceramiczny szkielet znaleziony tu w 1984 r. jest według badacza Maximino Quintero najlepiej zachowanym z 38 wydobytych do tego roku i być może najstarszym w Meksyku. Otwarte w 2000 r. muzeum stanowiska prezentuje faunę plejstoceńską z dawnych brzegów jeziora Texcoco.