Panamá Viejo, Ruiny archeologiczne w Parque Lefevre, Panama.

Panamá Viejo to stanowisko archeologiczne pierwotnego miasta Panama, założonego w 1519 roku i opuszczonego po 1671 roku, na przedmieściach dzisiejszej stolicy. Zniszczone ruiny z jasnobrązowego kamienia obejmują postrzępiony mur z prostokątnymi otworami obramowanymi czerwoną cegłą oraz po jego prawej stronie wyższą kwadratową wieżę z wąskimi schodami u podstawy; na trawie leżą zwalone bloki.

Pedro Arias Dávila założył miasto w 1519 roku jako pierwszą stałą europejską bazę nad Pacyfikiem i służyło przez prawie 150 lat jako centrum handlu złotem i towarami z Ameryki Południowej. Atak Henry'ego Morgana w 1671 roku całkowicie zniszczył większość budynków, a ocalali mieszkańcy założyli nowe miasto kilka kilometrów na zachód.

Teren pokazuje swoją przeszłość jako pierwsze stałe europejskie osiedle na wybrzeżu Pacyfiku poprzez place i kamienne ścieżki, które wciąż zachowują swój pierwotny układ. Dziś przychodzą tu grupy szkolne, aby uczyć się o okresie kolonialnym bezpośrednio przed starymi murami i zobaczyć kontrasty między ruinami a nowoczesnym krajobrazem miejskim.

Małe muzeum przy wejściu zapewnia informacje i mapy pomocne w orientacji na całym terenie przed wejściem do otwartych obszarów z ruinami. Grunt jest nierówny i jest mało cienia, więc solidne obuwie i ochrona przeciwsłoneczna są ważne w gorące dni.

Wieża katedry ma trzydzieści metrów wysokości i stoi nietypowo obok absydy, a nie przy fasadzie. Jej ruiny zaadaptowano na punkt widokowy, na który prowadzi 115 stopni w trzech poziomach, każdy z platformą odpoczynkową i tablicami muzealnymi. Budowę rozpoczęto w 1535 roku za biskupa Fraya Tomása de Berlangi, a katedrę odbudowano z kamienia między 1619 a 1626 rokiem.