Panamá Viejo

Panamá Viejo to stanowisko archeologiczne we wschodniej części miasta, gdzie kamienne mury, pozostałości mieszkalne i wysoka wieża kościelna pokazują resztki pierwszego hiszpańskiego miasta na tym wybrzeżu. Ruiny rozciągają się na kilka przecznic z fundamentami z kamienia koralowego, łukami i planami domów, magazynów i budynków religijnych.

Pedro Arias Dávila założył miasto w 1519 roku jako pierwszą stałą europejską bazę nad Pacyfikiem i służyło przez prawie 150 lat jako centrum handlu złotem i towarami z Ameryki Południowej. Atak Henry'ego Morgana w 1671 roku całkowicie zniszczył większość budynków, a ocalali mieszkańcy założyli nowe miasto kilka kilometrów na zachód.

Teren pokazuje swoją przeszłość jako pierwsze stałe europejskie osiedle na wybrzeżu Pacyfiku poprzez place i kamienne ścieżki, które wciąż zachowują swój pierwotny układ. Dziś przychodzą tu grupy szkolne, aby uczyć się o okresie kolonialnym bezpośrednio przed starymi murami i zobaczyć kontrasty między ruinami a nowoczesnym krajobrazem miejskim.

Małe muzeum przy wejściu zapewnia informacje i mapy pomocne w orientacji na całym terenie przed wejściem do otwartych obszarów z ruinami. Grunt jest nierówny i jest mało cienia, więc solidne obuwie i ochrona przeciwsłoneczna są ważne w gorące dni.

Katedra była niegdyś największym kościołem wzdłuż całego wybrzeża Pacyfiku, a jej mury są wykonane z kamienia koralowego pobranego bezpośrednio z pobliskiego morza. Ze szczytu zachowanej wieży można jednocześnie zobaczyć zarówno drapacze chmur nowoczesnego centrum, jak i statki zmierzające w stronę Kanału Panamskiego.