San Andrés

Saint Andrew to wyspa na zachodnim Morzu Karaibskim, otoczona jasnym piaskiem i płytką wodą, która rozciąga się nad rafami i lagunami. Wyspa jest płaska, pokryta roślinnością tropikalną, a małe zatoczki przeplatają się z odcinkami skalnymi wzdłuż wybrzeża, podczas gdy palmy i strefy namorzynowe kształtują krajobraz w głębi lądu.

Koloniści brytyjscy przybyli z Barbadosu w XVII wieku i założyli plantacje trzciny cukrowej i bawełny oparte na pracy zniewalonych Afrykanów. Kontrola przechodziła później między Hiszpanią a Wielką Brytanią, aż Kolumbia przejęła administrację w XIX wieku, rozpoczynając strukturę, która trwa do dziś.

Mieszkańcy mówią po hiszpańsku, angielsku i lokalnym kreolskim językiem, który łączy wpływy karaibskie i afrykańskie, a ta mieszanka słychać w rozmowach, nazwach ulic i piosenkach. Ludzie chodzą do kościoła w niedziele, gotują gulasze z owoców morza z kokosem i plantanem, zbierają się na koncerty reggae i tradycyjne tańce, które odzwierciedlają brytyjskie i latynoskie korzenie.

Większość podróżnych przylatuje samolotem i płaci opłatę wjazdową zaraz po wylądowaniu na lotnisku. Nurkowanie z rurką i akwalungiem działa przez cały rok, ale najspokojniejsze morze pojawia się między grudniem a kwietniem, gdy wiatr i fale słabną.

Duża część otaczających wód należy do rezerwatu biosfery, który zawiera więcej gatunków koralowców niż wiele innych karaibskich stref i obejmuje obszar trzy razy większy niż Jamajka. Nurkowie znajdują rzadkie gąbki i gorgonie rosnące w głębszych sekcjach, a niewiele miejsc w regionie oferuje takie warunki.