Park Narodowy Wulkanu Irazu, Park narodowy w Prowincji Cartago, Kostaryka
Park Narodowy Wulkanu Irazú obejmuje 2000 hektarów w prowincji Cartago, od szczytu najwyższego czynnego wulkanu Kostaryki po rezerwat leśny Prusia. Potoki lawy, popiół wulkaniczny i skały piroklastyczne pokrywają większość terenu, a wokół kraterów rośnie niska subalpejska roślinność páramo. W głównym kraterze leży turkusowe jezioro, którego kolor, temperatura i głębokość stale się zmieniają.
Pierwsza pisemnie odnotowana erupcja miała miejsce w 1723 roku; opisał ją gubernator Diego de la Haya Fernández, notując procesje religijne mające uspokoić wulkan – jeden z kraterów nosi dziś jego imię. Park utworzono ustawą 1917 z 30 lipca 1955 roku, co czyni go jednym z dwóch pierwszych parków narodowych Kostaryki. Erupcje od marca 1963 do 1964 roku zniszczyły lasy, a w 1966 roku rozpoczęto zalesianie w obecnym sektorze Prusia.
Nazwa pochodzi prawdopodobnie od indiańskiej osady na zboczu wulkanu, Iztarú, poświadczonej w dokumentach od 1569 r.; „Irazú” nie występuje w żadnym starym dokumencie i jest zapewne błędnym odczytem. Według księdza Bernardo Augusto Thiela Hoffmana „Ira-” czyta się I ara: drżenie i grzmot. Wulkan nazywano też Volcán de Cartago, Volcán de Cob i Volcán de Agua.
Miejsce ma toalety, piknikowe strefy i miejsca parkingowe dostępne asfaltem z Cartago i San José. Zaplanuj pełen dzień na wizytę i sprawdź warunki pogodowe, ponieważ widoczność ze szczytu zależy od jasnego nieba.
Ze szczytu na wysokości 3.432 metrów odwiedzający mogą w jasne dni zobaczyć zarówno Ocean Spokojny, jak i Morze Karaibskie. Ten rzadki punkt widokowy sprawia, że miejsce jest ulubione przez fotografów i wszystkich, którzy szukają szerokiej perspektywy na geografię Kostaryki.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 416 współtwórców z całego świata.