Church of San Francisco, Kościół kolonialny w La Candelaria, Kolumbia

Kościół San Francisco stoi na północno-zachodnim rogu Avenida Jiménez i Carrera Séptima, naprzeciwko stacji TransMilenio Museo del Oro. Jego biały tynk zewnętrzny został usunięty w ostatnich dziesięcioleciach, pozostawiając fasadę, wieżę i prezbiterium jako oryginalne elementy historyczne. Wnętrze stanowi jedna nawa prowadząca do ołtarza głównego z 1623 roku, z elementami renesansowymi i mudéjarskim stropem par y nudillo.

Franciszkanie zbudowali kościół w latach 1557–1566 na ziemi podarowanej przez arcybiskupa Juana de los Barrios, na prawym brzegu rzeki Vicachá. Został rozbudowany w latach 1586–1611, a główny ołtarz wykonano w 1623 roku. Po trzęsieniu ziemi w 1785 roku Domingo Esquiaqui kierował pracami restauracyjnymi zakończonymi 25 marca 1794 roku, gdy arcybiskup Baltasar Jaime Martínez Campañón poświęcił świątynię. Kościół został wywłaszczony w 1861 roku przez Tomása Cipriano de Mosquerę do 1881 roku, a ostatnia renowacja miała miejsce w latach 1988–1990.

Dzieła sztuki religijnej wypełniające wnętrze łączą hiszpańskie i tubylcze tradycje artystyczne z okresu kolonialnego. Te prace pokazują, jak dwie kultury się spotkały i wzajemnie wpłynęły na wczesne społeczeństwo kolumbijskie.

Kościół stoi na północno-zachodnim narożniku Avenida Jiménez i Carrera Séptima, po przekątnej od stacji TransMilenio Museo del Oro. Jest otwarty od poniedziałku do piątku w godzinach 10–12 i 15–18, a w soboty tylko 15–18; w niedziele i święta pozostaje zamknięty. Nie wolno wchodzić w szortach ani w odkrywającym stroju.

Klasztor sąsiadujący z kościołem zajmował dwa kwartały miejskie i miał trzy dwupiętrowe wirydarze. Zniknęły, gdy w 1917 roku zbudowano w tym miejscu Palacio de San Francisco według projektu Gastóna Lelarge'a i Artura Jaramillo. Zakrystia jest jedyną zachowaną częścią klasztoru.