Park Narodowy Las Hermosas-Gloria Valencia de Castaño, Obszar chroniony w Tolima, Kolumbia.

Park Narodowy Las Hermosas zajmuje najwyższą część Kordyliery Środkowej, w 80% w Tolimie i w 20% w Valle del Cauca. Sięga od 1 600 do 4 400 m i obejmuje skały magmowe głębinowe, metamorficzne oraz młode formacje wulkaniczne. Niebieskie jezioro o klapowanym obrysie i małej zatoczce po lewej leży w misowatej dolinie; otaczają je strome zbocza z niskimi ciemnozielonymi i brązowawymi krzewami, wyższe i równiejsze po prawej, a na pierwszym planie rośnie rozetowa roślina o bladych liściach wśród suchej trawy.

Park leży na terenie, którego Pijao bronili przed hiszpańskimi konkwistadorami, a ich potomkowie nadal mieszkają w regionie. Pod koniec XX wieku obszar służył jako strategiczny korytarz FARC-EP podczas wewnętrznego konfliktu zbrojnego w Kolumbii. Dla tego terenu proponuje się utworzenie strefy rezerwatu chłopskiego (Zona de Reserva Campesina).

Pijao zamieszkiwali ten obszar przed hiszpańskim podbojem i bronili go jako jednej ze swoich najbardziej spornych twierdz; ich potomkowie nadal żyją w regionie. Dla tego obszaru proponuje się utworzenie strefy rezerwatu chłopskiego (Zona de Reserva Campesina).

Park dzieli się między departamenty Tolima (80%) i Valle del Cauca (20%), z dostępem z Rioblanco, Planadas i Chaparral (Tolima) oraz Palmira, Buga, El Cerrito, Tuluá i Pradera (Valle del Cauca). W jego wnętrzu znajduje się kanion utworzony przez okoliczne rzeki, ale trudno do niego dotrzeć. Pory suche przypadają na grudzień–marzec i lipiec–sierpień; opady wynoszą 2000 mm w niżej położonych partiach i 1500 mm powyżej 3000 m, gdzie temperatura spada do około 4 °C.

Park liczy 387 jezior lodowcowych, a jego tereny podmokłe leżą na dziale wodnym między dorzeczami Magdaleny i Cauca. Jeziora zasilają m.in. rzeki Nima, Amaime, Tuluá, Amoyá i Anamichú, a żyjące w nich ryby odżywiają się zielenicami, sinicami i glonami jednokomórkowymi.