Federico Carlos Lehman Museum of Natural Sciences, Muzeum nauk przyrodniczych w Cali, Kolumbia.

Muzeum Federico Carlosa Lehmanna to muzeum nauk przyrodniczych w Cali, wystawiające tysiące preparowanych zwierząt, organizmów morskich i materiałów geologicznych z regionu doliny Cauca. Kolekcje zawierają również znaleziska archeologiczne i artefakty etnograficzne dokumentujące naturalną i kulturalną przeszłość regionu.

W 1942 roku rząd Valle del Cauca zatrudnił angielskiego ichtiologa Cecila Milesa do badań nad rybami słodkowodnymi regionu, co dało kolekcję około 3300 okazów; dziesięć lat później departament kupił część kolekcji archeologicznej ojca Emilio Camacho. Dekret 162 z 1962 roku, tworzący park narodowy Farallones de Cali, nakazywał przechowywać w muzeum zbiory tam gromadzone, a biolog Federico Carlos Lehmann Valencia, który już wcześniej proponował muzeum historii naturalnej dla Cali, doprowadził do jego utworzenia. Muzeum otwarto 16 grudnia 1963 roku w wynajętym domu o powierzchni 1612 m² w dzielnicy Santa Teresita, a po śmierci Lehmanna w 1974 roku nadano mu jego imię.

Muzeum nosi imię biologa Federico Carlosa Lehmanna Valencii, który zaproponował utworzenie muzeum historii naturalnej w Cali i kierował nim do śmierci w 1974 roku. Pierwsze zbiory pochodziły od badaczy i darczyńców: próbka ryb słodkowodnych angielskiego ichtiologa Cecila Milesa, owady entomologa Adalberto Figueroi oraz skóry ptaków i ssaków zebrane dzięki wsparciu Fundacji Rockefellera.

Muzeum zajmuje czwarte piętro budynku Rodrigo Lloreda Caicedo, obecnego kompleksu Manzana del Saber, gdzie od 2004 roku mieści się INCIVA. Dzieli kwartał z biblioteką departamentalną Jorge Garcés Borrero, interaktywnym muzeum Abrakadabra i CIIP. Wszystkie sale wystawowe są pod dachem, więc zwiedzanie nie zależy od pogody.

Pierwotna kolekcja muzeum liczyła około 3300 okazów ryb słodkowodnych zebranych przez angielskiego ichtiologa Cecila Milesa, zatrudnionego przez władze Valle del Cauca w 1942 roku. Dziesięć lat później departament kupił część kolekcji archeologicznej ojca Emilio Camacho. Obie pozostawały w magazynie i były pokazywane w pożyczonych pomieszczeniach do otwarcia muzeum w 1963 roku.