Palacio de San Francisco, Cali, Nowoczesny budynek biurowy w centrum Cali, Kolumbia.

Palacio de San Francisco to nowoczesna wieża biurowa o 17 piętrach w centrum Cali z dużymi oknami i geometrycznymi wzorami na fasadzie. Współczesna struktura wyróżnia się jako ważny punkt orientacyjny w tej części miasta.

Pierwszy Palacio de San Francisco, zaprojektowany przez włoskich architektów Papio i Juana Pablo Bonardę, otwarto w 1930 roku naprzeciwko kościoła San Francisco i mieścił Gobernación do 1978 roku. Ustawa 91 z grudnia 1965 roku sfinansowała jego zastąpienie; konkurs z lat 1960. wygrali Enrique Richardson i Libia Yusti de Chatain z Juliánem Guerrero i Jaime Camacho. Prace rozpoczęły się około Igrzysk Panamerykańskich 1971 i zakończyły w 1976 roku za gubernatora Raúla Orejueli Bueno, po wyburzeniu starego pałacu.

Wieża nosi nazwę kolonialnego kościoła San Francisco naprzeciwko; pierwszy pałac z 1930 r. stał na tej samej działce przed rozbiórką. Dziś mieści gabinet gubernatora, departamentalne sekretariaty edukacji, robót publicznych, zdrowia, finansów i usług administracyjnych oraz drukarnię departamentalną i biuro paszportowe.

Wieża zajmuje kwartał naprzeciw Iglesia de San Francisco, a jej główne wejście znajduje się od Calle 6, naprzeciw pomnika Fraya Damiána Gonzáleza. W budynku mieszczą się biuro paszportowe i sekretariaty departamentu, dlatego przy okienku paszportowym tworzą się kolejki; wieża z 1976 roku ma dwa poziomy podziemne i 17 pięter.

Wieża z 1976 r. zastąpiła Palacio de San Francisco z 1930 r., czterokondygnacyjny budynek zwieńczony kopułą z centralną betonową klatką schodową, którego wejście od Calle 6 wychodziło na pomnik Fraya Damiána Gonzáleza. Jego wyburzenie pod 17-kondygnacyjny blok zaszkodziło dziedzictwu urbanistycznemu miasta.