Fortaleza de San Fernando, Hiszpańska fortyfikacja kolonialna w Omoa, Honduras.

Fortaleza de San Fernando to kolonialna twierdza w Omoa w Hondurasie, zbudowana w latach 1756–1775 z kamienia i korali. Jej mury tworzą półkole lub strzałę, z zaokrąglonymi odcinkami tłumiącymi uderzenia fal, a 31 łukowych sklepień mieściło kaplicę, kuchnie, biura, prochownię, magazyn żywności i zbrojownię. Armaty stały na tarasie, a górne wartownie mają barokową formę.

Omoa została ponownie założona w 1752 roku jako port wolny od piratów, a król Ferdynand VI zatwierdził fort w 1759 roku; inżynier Luis Díez Navarro sporządził jego plan w 1768 roku, a pracował też Antonio de Murga. Zbudowali go Indianie i afrykańscy niewolnicy, a ukończono go w 1775 roku. W 1779 roku zajęli go Brytyjczycy, a Matías de Gálvez odbił go 5 stycznia 1781 roku.

Forteca została uznana za Narodowe Centrum Historyczne 11 maja 1959 roku. Obok znajduje się muzeum z modelem fortu, zbrojami i bronią z epoki. Miejsce znane jest też jako Castillo de San Fernando de Omoa, a strażnice na górze mają barokową formę.

Fort jest otwarty przez cały rok, chociaż od grudnia do kwietnia oferuje najwygodniejszą pogodę do eksploracji terenu. Ścieżki wewnątrz są łatwe do przejścia, a przewodnicy lub tablice informacyjne pomagają zrozumieć różne obszary i struktury.

Forteca została zbudowana z kamienia i korali, a jej zaokrąglone mury miały łagodzić uderzenia fal morskich. Założenie obejmuje 31 sklepionych łukowo kazamat: jedna służyła jako kaplica, w innych mieściły się kuchnie, prochownia, magazyn żywności i zbrojownia. Armaty stały na tarasie.