Izalco, Aktywny wulkan w zachodnim Salwadorze

Izalco to stratowulkan w departamencie Sonsonate w zachodnim Salwadorze, wznoszący się na wysokość 1.950 metrów nad poziomem morza. Stożek ma symetryczny kształt z ciemnymi stokami ze zastygłej lawy i popiołu, które wyraźnie odcinają się od zielonego otoczenia.

W 1658 roku odnotowano aktywność fumaroliczną, a stożek powstał w 1770 roku na zboczu wulkanu Santa Ana. W latach 1770–1956 zarejestrowano około 51 erupcji, a aktywność trwała do 1958 roku, z małą erupcją boczną w 1966 roku. Jego blask przyniósł mu nazwę „Latarnia Pacyfiku”; erupcja w 1926 roku pogrzebała wioskę Matazano i zabiła 56 osób.

Nazwa Izalco pochodzi z języka nahuatl Itshalco, „miejsce w obsydianowych piaskach”, od itz-tl (obsydian), sha-lli (piasek) i co (miejsce). Stożek widnieje na banknocie 10 colónów, wycofanym, gdy w 2001 roku zastąpił go dolar, a jego sylwetka posłużyła za wzór godła państwowego.

Dostęp prowadzi przez Park Narodowy Cerro Verde, gdzie oznakowane szlaki turystyczne prowadzą na szczyt. Wspinaczka zajmuje kilka godzin i wymaga solidnego obuwia, ponieważ zbocza składają się z luźnej skały wulkanicznej.

Erupcja w 1926 roku pogrzebała całą wioskę Matazano pod popiołem i skałą, zabijając 56 osób. Pozostałości osady nadal leżą ukryte pod zastygłym materiałem wulkanicznym.