Santiaguito, Aktywny kompleks kopuł lawowych w departamencie Quetzaltenango, Gwatemala.
Santiaguito to kompleks kopuł lawowych na południowo-zachodnim zboczu Santa María w departamencie Quetzaltenango w Gwatemali, na wysokości około 2550 m. Jego niewielkie kopuły o stromych zboczach powstały z nagromadzenia bardzo lepkiej lawy i strumieni żarzącego się popiołu. Ze względu na skłonność do eksplozji i magmę bogatą w gazy zalicza się go do typu pelejskiego; od czasu do czasu odrywają się bloki skalne od kopuły i krawędzi potoków lawowych.
Kompleks zaczął rosnąć w 1922 roku po gwałtownej erupcji Santa María w 1902 roku, która wyrzuciła około 8 kilometrów sześciennych magmy. Od tego czasu erupcja pozostaje nieprzerwanie aktywna, budując przez dziesięciolecia cztery kopuły, które obecnie tworzą masyw.
Miejscowi wspinacze i turyści przybywają oglądać stałe małe eksplozje kopuły i strumienie żarzącego się popiołu z punktów widokowych wokół wulkanu. Piroklastyczne spływy z 1929 roku korytem rzeki Tambor zabiły ponad 2500 osób i zniszczyły 55 hektarów plantacji kawy oraz 39 hektarów pastwisk na Finca El Patrocinio. Erupcja z 1982 roku zmusiła tysiące mieszkańców do ewakuacji i doprowadziła do uznania El Palmar za strefę niezamieszkalną.
Odwiedzający muszą uzyskać pozwolenie od lokalnych władz i wynająć certyfikowanych przewodników, aby dotrzeć do punktów obserwacyjnych, z których mogą obserwować małe erupcje. Wspinaczka przebiega stromymi i czasami luźnymi szlakami, dlatego konieczne jest solidne obuwie i dobra kondycja fizyczna.
Niemal ciągła aktywność erupcyjna trwająca ponad 100 lat należy do najdłuższych udokumentowanych sekwencji erupcji na świecie. Naukowcy często wykorzystują to miejsce do badania procesów wulkanicznych w czasie rzeczywistym i ulepszania modeli prognozowania.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 523 współtwórców z całego świata.