Iglesia del Calvario, Kościół katolicki w Strefie 1, Gwatemala City, Gwatemala.

Iglesia del Calvario to neoklasycystyczny budynek kościoła z trzema nawami wspieranymi przez filary. Wnętrze zawiera okna w stylu neoklasycznym i podłogę zdobioną czarno-białymi wzorami geometrycznymi.

Słomiany kościół od 1776 r. przechowywał wizerunek Nuestra Señora de los Remedios; w 1784 r. rozpoczęto budowę docelowej świątyni na Cerro del Cielito, poświęconej 20 lutego 1787 r. i ukończonej w 1789 r. Przetrwała trzęsienia ziemi z lat 1917-18, tracąc jedną wieżę. Zamieniony w 1935 r. na Museo de Historia, stary kościół rozebrano w 1946 r., by przedłużyć szóstą aleję, po otwarciu nowej świątyni w 1932 r.

Przydomek El Calvario pochodzi od pięćdziesięciu stopni o wysokości 30 cm, którymi wierni wchodzili na dziedziniec starej świątyni na wzgórzu; sfinansował je Juan J. González Batres. Wizerunek Nuestra Señora de los Remedios przechowywano tu od 1776 roku, a parafia pozostaje jedną z najczęściej odwiedzanych w mieście Gwatemala.

Obecny kościół, poświęcony w 1932 r., stoi kilka metrów od miejsca dawnego Kalwarii przy końcu szóstej alei; stary budynek rozebrano w 1946 r., aby przedłużyć tę ulicę. Pięćdziesięciostopniowe schody o wysokości trzydziestu centymetrów, które prowadziły niegdyś na atrium na Cerro del Cielito, już nie istnieją, więc wejście jest dziś na poziomie ulicy.

Stary Kalwaria stał na szczycie Cerro del Cielito, do którego prowadziły schody o pięćdziesięciu stopniach wysokości 30 cm każdy, na obszarze 8 na 50 metrów, sfinansowane przez Juana J. Gonzáleza Batresa. Wierni nazwali kościół El Calvario z powodu trudnego dostępu. Trzęsienia ziemi z lat 1917-18 spustoszyły miasto, ale kościołowi zabrały tylko jedną dzwonnicę.