La Quebrada, Mexico, Miejsce skoków z klifu w Acapulco, Meksyk

La Quebrada to 45-metrowy klif w Acapulco z kanałem o szerokości siedmiu metrów i głębokości czterech, powstałym przez wysadzenie wzgórza. Zakrzywiony betonowy taras widokowy z jasną kamienną promenadą i słupem latarni wznosi się nad postrzępionymi skałami, gdzie tłumy obserwują skoczków rzucających się do wzburzonej wody.

La Quebrada powstała jako przedsięwzięcie sanitarne: w 1799 r. zaczęto drążyć kanał mający przewietrzać przegrzane centrum Acapulco, zaproponowany przez Francisca Javiera de Balmisa pod nazwą „Abra de San Nicolás”. Zabrakło funduszy, a w 1876 r. pułkownik José María Lopetegui wznowił prace; jego żołnierze usunęli tysiące metrów sześciennych skały, zanim robót znów nie wstrzymano, zostawiając wyrwę, od której miejsce wzięło nazwę. W 1934 r. miejscowa młodzież zaczęła dla zabawy skakać z klifu, a wyczyn później zamieniono w płatne widowisko.

Nurkowie są centralną częścią tożsamości Acapulco, od dzieciństwa trenowani do opanowania tej wymagającej sztuki. Ich obecność czyni La Quebradę miejscem, gdzie dziennie celebruje się odwagę i fizyczną zręczność.

Wzdłuż jednej ze ścian klifu biegnie ścieżka z barierką, a przy niej restauracja i punkt widokowy, gdzie zbierają się widzowie, by oglądać skoczków i pelikany łowiące ryby poniżej. Skoczkowie startują z małej platformy na wysokości około 35 metrów, obliczając ruch fal; upadek trwa około trzech sekund.

Platforma do skoku znajduje się na wysokości 35 metrów, a nie na pełnych 45 metrach klifu, a skoczkowie czekają na nadchodzącą falę, ponieważ basen poniżej ma mniej niż cztery metry głębokości. Sanktuarium wyznacza najwyższy punkt, w którym zatrzymują się przed zejściem. Rozgrywane tu mistrzostwa świata w skokach z dużych wysokości noszą imię Raúla Garcíi, „El Chupetas”.