Bacubirito Meteorite, Meteoryt żelazny w Centrum Nauki w Culiacán, Meksyk.
Meteoryt Bacubirito to meteoryt żelazny wystawiony wewnątrz Centro de Ciencias de Sinaloa w Culiacán. Ma około 4,20 m długości, 2 m szerokości i 1,75 m wysokości, a jego kształt przypominający ucho utrudniał oszacowanie masy. Skaner użyty przez badaczy z UAS i UNAM ustalił ją na 20 ton. Powierzchnia jest srebrzysto-ołowiana, a skład to 88,94% żelaza i 6,98% niklu.
Chłopi znaleźli tę żelazną masę w 1863 roku w El Camichín, w miejscowości El Ranchito w gminie Sinaloa, i otrzymała ona nazwę od pobliskiego Bacubirito. W 1959 roku przeniesiono ją z krateru do Centro Cívico Constitución w Culiacán, gdzie pozostała do 1992 roku, gdy Antonio Mora Stephenson kazał ustawić ją przy Centro de Ciencias de Sinaloa. W 2013 roku, w 150. rocznicę znalezienia, złożono w UNESCO wniosek o uznanie jej za dziedzictwo kulturowe ludzkości.
Nazwa pochodzi od Bacubirito, wioski w Sinaloa w pobliżu miejsca, gdzie w 1863 r. znaleźli go rolnicy, w El Camichín na terenie El Ranchito. W 2013 r., w 150. rocznicę odkrycia, złożono w UNESCO wniosek o uznanie go za dziedzictwo światowe. Dziś zwiedzający oglądają go pod dachem w Centro de Ciencias de Sinaloa.
Meteoryt jest obecnie przechowywany wewnątrz Centro de Ciencias de Sinaloa w Culiacán, a nie na zewnętrznym placu, gdzie stał do niedawna. Szukaj go w salach muzeum, nie na dziedzińcu wejściowym. Ponieważ przez dziesięciolecia leżał pod gołym niebem, jest pokryty rdzą; przed podróżą sprawdź warunki dostępu.
Jego kształt przypominający ucho, około 4,20 m długości, 2 m szerokości i 1,75 m wysokości, utrudniał oszacowanie masy: pierwsze pomiary sięgały 50 ton, a dopiero badanie skanerem przez naukowców z UAS i UNAM ustaliło 20 ton, co czyni go najdłuższym dotąd znalezionym meteorytem.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 371 współtwórców z całego świata.