Sweetwater Dam, Zapora łukowo-ciężka w hrabstwie San Diego, Stany Zjednoczone

Tama Sweetwater to gruba betonowa zapora łukowo-grawitacyjna na rzece Sweetwater, wysoka na 108 stóp (33 m) i długa na 700 stóp (210 m), o podstawie grubości 46 stóp (14 m). Spiętrza zbiornik Sweetwater o powierzchni 960 akrów i pojemności 28 079 akro-stóp. Wieża poboru po stronie górnej wody zasila kanał wysokociśnieniowy przechodzący przez podstawę, a dwa przelewy z siedmioma zamknięciami mogą odprowadzać ponad 45 000 stóp sześciennych na sekundę.

Budowla została ukończona w 1888 roku jako betonowa konstrukcja, która postępowała w technologii zarządzania wodą w Kalifornii. Wielka powódź w 1916 roku spowodowała szkody, które zmusiły inżynierów do przeprojektowania systemu tamy.

Zapora figuruje na liście Historic Civil Engineering Landmarks. Nazwę zawdzięcza rzece Sweetwater, a zbiornik służy dziś rekreacji i gospodarce dziką fauną. Susza w 1915 r. skłoniła San Diego do zatrudnienia Charlesa Hatfielda, „czyniciela deszczu”; deszcze w styczniu 1916 r. do dziś wspomina się lokalnie jako anegdotę.

Sama zapora nie jest udostępniona do zwiedzania; zbiornik Sweetwater o powierzchni 960 akrów, który retencjonuje, jest publiczną częścią miejsca, używaną do wędkowania i obserwacji zwierząt. Dojazd prowadzi przez Bonita na południowym zachodzie i La Presa na północnym wschodzie, około 19 km na wschód od San Diego. Poniżej zapory zwykle płynie tylko strużka wody, ponieważ zatrzymuje ona niemal cały dopływ z góry.

Główna struktura pozostała nieuszkodzona podczas powodzi w 1916 roku, podczas gdy otaczające systemy wsparcia się zawiodły. To doświadczenie zmieniło sposób, w jaki inżynierowie projektowali systemy tamy i wpłynęło na metody kontroli wody stosowane w innych miejscach.