San Diego California Temple, Świątynia mormońska w La Jolla, San Diego, USA

Świątynia San Diego w Kalifornii to budowla inspirowana gotykiem z dwiema głównymi iglicami i czterema mniejszymi iglicami u podstawy każdej wieży, sięgającymi około 198 i 203 stóp. Elewacja jest wykończona białym kruszywem kamiennym i gipsem zmieszanym z odłamkami marmuru, a wschodnia iglica jest zwieńczona pozłacaną złotem płatkowym figurą anioła Moroniego. Szklany, gwiaździsty ogród atrium łączy obie wieże.

Plany świątyni ogłosił Gordon B. Hinckley 7 kwietnia 1984 roku, a Ezra Taft Benson przewodniczył wmurowaniu kamienia węgielnego 27 lutego 1988 roku w Golden Triangle koło La Jolla Village Square. Hinckley poświęcił ją w 23 sesjach od 25 do 30 kwietnia 1993 roku, z których dwie odbyły się po hiszpańsku dla członków z północnego Meksyku. Po zamknięciu w 2023 roku na remont ponowne poświęcenie zaplanowano na 23 sierpnia 2026 roku.

Świątynia zawdzięcza nazwę położeniu przy La Jolla, w dzielnicy Golden Triangle w San Diego, i służy członkom z regionu Kalifornia Południowa–Baja California. Podczas poświęcenia w 1993 r. odbyły się 23 sesje, w tym co najmniej dwie po hiszpańsku dla członków z północnego Meksyku. Pozłacana złotem płatkowym figura anioła Moroniego na wschodniej iglicy to detal, którego wypatrują odwiedzający.

Świątynia znajduje się w La Jolla i jest dostępna z głównych dróg południowej Kalifornii. Ponieważ budynek przechodził prace renowacyjne, zaleca się wcześniejsze sprawdzenie warunków wizyty.

Dni otwarte w 1993 roku przyciągnęły około 720 000 zwiedzających, znacznie więcej niż szacowane 600 000. W tym samym roku San Diego Press Club przyznał świątyni tytuł „Headliner of the Year” w kategorii obiektów charakterystycznych, a kampania promocyjna otrzymała Silver Anvil Award od Public Relations Society of America.